elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: kinkenduut

kinkenduut , kinkenduut , zelfstandig naamwoord , kikker (Tilburg en Midden-Brabant)
Bron: Swanenberg, A.P.C. (2011), Brabants-Nederlands: Nederlands-Brabants: Handwoordenboek, Someren
kinkenduut , kinkenduut , zelfstandig naamwoord , "kikvors - Rana esculenta; nieuwere benaming: Pelophylax lessonae; - kink is een variant op kik, een klanknabootsing; zoals het WNT schrijft, lemma kikker: Eigenlijk: het dier dat ”kikt”, het geluid ”kik” doet hooren; - duut is een variant van 'puut', kikvors; zie lemma pút in het Oudnederlands woordenboek (online), en lemma puut in het Vroegmiddelnederlands woordenboek (online)Kiliaen: puyt, Fland. Zeland. j. vorsch, rana; puyde, j. puyt, ranaPlantijn:  puyt, vorsch, une grenouille, ranaVan Maerlant: Rana dat es die vorsch of die puut (Nat. Bl. VII, 836); Weijnen, Dialectatlas van Noord-Brabant (1952):  kinkenduut; Met uitgesproken n (wegens volgende dentaal); Daamen - Handschrift 1916:  ""kinkenduut - kikvorsch""; – hij reej meej zene kreugel ene kinkenduut harstikke jantje marinus; Kinkenduut, mijn bruurke; kwaoker van beroep; 'k luister dik 'n uurke; naor oe rauw geroep(Piet Heerkens; uit: De Kinkenduut, ‘Kinkenduut, m’n bruurke’, 1941); Er zaat eenen dikke kinkenduut / te kwaoken in 't lekkere waoter (Piet Heerkens; uit: De Kinkenduut, ‘De paoter en de kinkenduut’, 1941); kinkeduuten-görgels... (Piet Heerkens; uit: De Kinkenduut, ‘Oproep’, 1941); De koekoek koekoekt deur et hout; en wilde duifkes koere; de kinkeduuten worre stout; en kwaoken in de moere; (Piet Heerkens; ‘Den aovend’, gepubliceerd in De Zaaier, bijlage van de Nieuwe Tilburgsche Courant, 1941); Stadsnieuws:  Ik reej krèk mee mene kreugel teege de kaajbaand ene kinkenduut kepòt (270909); WBD III.4.2:110 kinkenduut - kikker, ook genoemd 'kikker', 'kikkebil' of 'broeknachtegaal', 'puit' of 'kinkvors'; Bijnamenboek Karel de Beer - de kinkenduut = Jan Jansen (blz. 45); Ge ziet ’r veul veugeltjes, èn saoves hurde nòg wel ’s unne kinkenduut. (Ed Schilders; Wè zeetie?; website Brabants Dagblad Tilburg Plus 2009); Ge moogt oewe schoen zètte, èn de vòllegede mèèrege waare de peeje ènt aaw brôod wèg, èn laager en spikmènneke in, òf en marsepèène vèèrekespotje, òf ene kinkenduut van gevulde seklaa. (Ed Schilders; Wè zeetie?; Website Brabants Dagblad Tilburg Plus; 2009); Verh. KINKENDUUT m. - kikvors (Tilburgs?); Antw. KAKKEDUUT znw.m. - vogeltje, ook linnenweverken genaamd, dat kakkeduut! kakkeduut! roept (eene soort grasmusch)J.H. Hoeufft, Proeve van Bredaasch Taal-eigen (1836) - zie Kienkvuit + Taalk. mag. I: 254, 304; A. Weijnen, Etymologisch dialectwoordenboek (1995) - kinkenduut - kikvors (Tilburg); WNT Kinkvorsch; KINKEN I: geluidnabootsend woord (VII:3093); Made (Kooiman) - kinkeluut: kikker; Dong. (v.d. Elshout) - kinkeluut: kikker; Bòòl kinkpööt (groene) kikker"
Bron: Sterenborg, W. en E. Schilders (2014), Woordenboek van de Tilburgse Taal (WTT), Tilburg: Stichting Cultureel Brabant


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal