elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: komaf

komaf , kōmof , (komaf), voor: afkomst; van groot, of: hoog kōmaf wezen = van aanzienlijke familie, van grooten huize zijn. Ook aldus te Utrecht, Zuid-Holland, enz. “Zij is van hoogen kom-af.” (Schimmel, de Kaptein van de Lijfgarde, Dl. 2 bl. 172. Schertsend zegt men: hij’s van hoog komaf, zien voader is torenwachter, waarvoor te Meurs: den es van hoch kommaf, sinn vader wont op de solder.
(komaf) = afkomen (zelfstandig naamwoord), ten einde brengen; is gijn komof an = er is geen afkomen aan, er is haast geen einde aan dat werk, ’t is een langwijlige arbeid. (Komt alleen in het gewone dagelijksche leven voor.)
Bron: Molema, H. (1895), Woordenboek der Groningsche Volkstaal in de 19e eeuw (handschrift met aanvullingen op gedrukte editie uit 1887)
komaf , kom-af , (kòm-af en kòm-of, met klemtoon op af, of) , (zelfstandig naamwoord mannelijk) , 1) Afkomst. || Ze is van ’en goeie kom-af. Hij is van hoge kom-of. – Ook elders bekend; volgens VAN DALE gewestelijk. 2) Afkomen. || Der is gien kom-of an (b.v. als men zich van iemand kan ontslaan).
Bron: Boekenoogen, G.J. (1897), De Zaanse Volkstaal. Deel II: Zaans Idioticon - Aanvullingen. Zaandijk (herdruk 1971)
komaf  , kômaaf , Van eine gooie kômaaf, van goeden huize.
Bron: Daelen-Meuter, Jos. van (ca. 1937), Venloos waordebook, ongepubliceerd typoscript, Venlo.
komaf , kom-of , zelfstandig naamwoord de , Afkomst. | Hai is van kom-of ’n boerezeun.
Bron: Pannekeet, J. (1984), Westfries Woordenboek, Wormerveer
komaf , komof , afkomst.
Bron: Bos-Vlaskamp, G. e.a. (1994), Olster woorden, Olst.
komaf , komof , afkomst.
Bron: Werkgroep Dialekt van het Cultuur Historisch Genootschap Raalte (1995), Nieuw Sallands Woordenboek, Raalte
komaf , komof , de , afkomst Hie is van rieke komof (Sle), Hij is wel van goeie komof, mar centen zit er niet meer (Hgv), Dei is van hoge komof, zien vaoder is aaltied torenwachter wèest grapje (Eco)
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
komaf , komaf , afkomst.
Bron: Zegers, A. (1999), Het dialect van het land van Ravenstein, in het bijzonder van Uden en Zeeland, Uden.
komaf , komòf , afkomst
Bron: Fien, A., Ph.C.G.M. Bloemhoff-de Bruijn en J. Gunnink (2000), Woordenboek van de Kamper Taal, Kampen
komaf , komof , zelfstandig naamwoord , de, et; komaf: afkomst
Bron: Bloemhoff, H., J. Withaar, A. Bloemhoff en T. Bontekoe (2005), Stellingwarfs-Nederlands Verklarend Handwoordenboek (SNVH), Berkoop/Oldeberkoop: Stichting Stellingwarver Schrieversronte.
komaf , komof , zelfstandig naamwoord , afkomst Hij is van hôôge komof
Bron: Werkgroep Dialecten Hoeksche Waard (2006), Hoekschewaards woordenboek, Klaaswaal.
komaf , komaf , afkomst
Bron: Bergh, N. van den, e.a. (2007), Um nie te vergeete. Schaijks dialectboekje, Schaijk.
komaf , komof , (zelfstandig naamwoord) , afkomst. Uitdr.: IJ is van goeie komof ‘hij is van gegoede familie’.Zie ook: ofkomst.
Bron: Kraijer, M., H. Mulder, D. Visscher en Ph. Bloemhoff (2009), Op zien Zwols: Woordenboek van de Zwolse Taal, Kampen: IJsselacademie
komaf , komaaf , komaf , zelfstandig naamwoord , afkomst (Tilburg en Midden-Brabant; Den Bosch en Meierij; Land van Cuijk; West-Brabant)
Bron: Swanenberg, A.P.C. (2011), Brabants-Nederlands: Nederlands-Brabants: Handwoordenboek, Someren
komaf , kómaaf , (mannelijk) , 1. komaf, afkomst 2. einde , Van rieke kómaaf zeen.
Bron: Tonnaer, M. en Har Sniekers (eindred.), (2012), Thoears Woeardebook, Thorn
komaf , komaaf , zelfstandig naamwoord , afkomst, afstamming; De Wijs – (Gehoord van 'n oud-papier ophaler: ) Ik zè van unne goeje kom-aaf, mar daor zè ik van-aaf gekoome (13-07-1966); WBD goeden kòmaaf - goede afstamming (gezegd van een koe), ook genoemd: goeje(n) tuk, goejen aord; Cees Robben: zôotie zeej, is ie van hôoge kómaaf; WBD III.2.2:58 'komaf' = afkomst; Stadsnieuws:  Dèsser wèl êene van goeje komaaf, mar ik weet nie waor et meej em nòrtoe gao - Die man heeft wel zijn familie mee, maar ik maak me zorgen om zijn toekomst (060808); WNT I: afleiding van 'afkomen', 'gemeenzame uitdrukking  voor 'afkomst'. WNT VII: 'komaf' — in minder beschaafde taal: komòf— 'Vooral in lagere taalkringen gebezigd en dialectisch zeer verbreid.'
Bron: Sterenborg, W. en E. Schilders (2014), Woordenboek van de Tilburgse Taal (WTT), Tilburg: Stichting Cultureel Brabant
komaf , kómaaf , komaf; herkomst
Bron: Arts, Jan (2015), Brónsgreun Bukske, Editie Veldes dialek, Velden.


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal