elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: kriemelen

kriemelen , [kriebelen, krioelen] , kriemelen , (werkwoord) , 1) krieuwelen = jeuken; 2)kriemen, krioelen, , = in groote menigte voorhanden zijn. , 2) Hier kriemelt het van kinderen. In den zomer krioelt het van muggen.
Bron: Panken, P.N. (1850) Kempensch taaleigen, Idioticon I, A-Z, Idioticon II, H-Z, red. Johan Biemans, 2010, Bergeijk.
kriemelen  , kriemele , kroewelen.
Bron: Daelen-Meuter, Jos. van (ca. 1937), Venloos waordebook, ongepubliceerd typoscript, Venlo.
kriemelen , kriemele , kriebelen.
Bron: Kerkhoff, Chris (1970 ev), Dialectwoordenlijst van het Land van Cuijk, Cuijk
kriemelen , kriemele , werkwoord , wemelen, kriebelen (Eindhoven en Kempenland)
Bron: Swanenberg, A.P.C. (2011), Brabants-Nederlands: Nederlands-Brabants: Handwoordenboek, Someren
kriemelen , kriemele , zwak werkwoord , Henk van Rijen – kriebelen; WNT KRIEMELEN - 1) wriemelen, 2) een gevoel van jeuk veroorzaken, jeuken
Bron: Sterenborg, W. en E. Schilders (2014), Woordenboek van de Tilburgse Taal (WTT), Tilburg: Stichting Cultureel Brabant


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal