elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: loeder

loeder , loeder , iemand die in een of ander opzicht slecht is. Loeris heeft bijna dezelfde beteekenis, meer bepaald die van een’ valschaard.
Bron: Panken, P.N. (1850) Kempensch taaleigen, Idioticon I, A-Z, Idioticon II, H-Z, red. Johan Biemans, 2010, Bergeijk.
loeder , [lummel] , loeter , (mannelijk) , loeters , lummel, lomperd, domkop. Het is een regte loeter. Loeterig, dommelig, slaperig. Beloeteren, bedriegen, beetnemen, misleiden.
Bron: Bouman, J. (1871), De Volkstaal in Noordholland, Purmerend.
loeder , loeder , scheldw. voor: deugniet, rekel, lummel, Gron. loeder, loedert. – Overijs. Geld. ZHoll. NBrab. loeder = gemeen vrouwspersoon, slet, hoer; NHoll. = valschaard. Westf. lûder, scheldw. voor: deugniet. AS. loddere, ONoorsch loddari = vlegel, lummel. Oostfr. gelûdder = HD. Gelotter, enz. (v. Dale: lodder = lompe vlegel.)
Bron: Molema, H. (1889), Proeve van een woordenboek der Drentsche volkstaal in de 19e eeuw, handschrift
loeder , lûder , (onzijdig) , loeder, kreng.
Bron: Gallée, J.H. (1895). Woordenboek van het Geldersch-Overijselsch Dialect. Deventer: H.P. Ter Braak
loeder , loeder , loedert , scheldwoord voor: deugniet, lummel, ploert, rekel; ook Drentsch; als bedreiging: oetoe loeder!Overijselsch, Geldersch, Zuid-Holland, Noord-Brabant loeder = gemeen vrouwspersoon, slet, hoer; Noord-Holland = valschaard, Westfaalsch lûder, scheldwoord voor: deugniet; West-Vlaamsch: loeder = boosaardige lompaard, slechte boef. Een trouwlooze, verraderlijke, kwade loeder. Dit woord drukt allergrootste verachting uit. (De Bo). Oostfriesch lûder, luder, schimpwoord voor het gemeenste, liederlijkste volk, inzonderheid voor hoeren; Nederduitsch, Hoogduitsch luder (gewestelijk Loder) = kreng, lokaas, ontuchtig vrouwspersoon (Groningsch klitse); Middel-Hoogduitsch luoder = lokspijs, slemperij, bandeloos leven, en hiervan zou, doch volgens Kellner ten onrechte, liederlich, lüderlich, afgeleid worden. Zie aldaar art. Lotter: in vele streken van Opper-Duitschland is: lotterbube = liederlijk, zedeloos, verkwistend mensch. (v. Dale: lodder = lompe vlegel.)
Bron: Molema, H. (1895), Woordenboek der Groningsche Volkstaal in de 19e eeuw (handschrift met aanvullingen op gedrukte editie uit 1887)
loeder , luder , Gemeene vent, valschaard. Mnl. loeder: aanlokker, verleider (Oudemans).
Bron: Draaijer, W. (1896). Woordenboekje van het Deventersch Dialect. ’s-Gravenhage: Martinus Nijhoff
loeder , loeder , (zelfstandig naamwoord mannelijk) , Loeres, lummel. || ’t Is zo’n loeder. Loeder die je benne! – In de Beemster zegt men in dezelfde zin loeter (BOUMAN 64); evenzo in het Stad-Fri. – Het woord is in verwante betekenissen in de meeste Ndd. en Hgd. dialecten gebruikelijk; zie o.a. de wdbb. van FRANCK, KLUGE en KOOLMAN.
Bron: Boekenoogen, G.J. (1897), De Zaanse Volkstaal. Deel II: Zaans Idioticon - Aanvullingen. Zaandijk (herdruk 1971)
loeder , loeder* , vergel. Hoogduitsch Luder (gewestelijk Loder.)
Bron: Ganderheyden, A.A. (1897), Groningana – Supplement op H. Molema’s Woordenboek der Groningsche Volkstaal, Groningen (reprint 1985)
loeder , luder , Gemeene vent, valschaard. Mnl. loeder: aanlokker, verleider (Oudemans).
Bron: Draaijer, W. (2e druk 1936), Woordenboekje van het Deventersch Dialect, Deventer: Kluwer.
loeder , loeterd , gluiperd
Bron: Steenhuis, F.H. (1978), Stoere en Olderwetse Grunneger Woorden, Wildervank: Dekker & Huisman
loeder , loeder , zelfstandig naamwoord de , 1. Ellendeling, klier. 2. Groot, log persoon, dier of ding. | Wat moet ik mit zô’n loeder van ’n kas(t) an!
Bron: Pannekeet, J. (1984), Westfries Woordenboek, Wormerveer
loeder , lieder , zelfstandig naamwoord de , Loeder, ellendeling. | Lilleke lieder dat je d’r benne!
Bron: Pannekeet, J. (1984), Westfries Woordenboek, Wormerveer
loeder , loeder , zelfstandig naamwoord , gemeen persoon. Meestal gebruikt voor vrouwen, volkomen ten onrechte ...
Bron: Naaijkens, J. (1992), Dè’s Biks – Verklarende Dialectwoordenlijst, Hilvarenbeek
loeder , loeder , loederd, loeterd , de, het , loeders , Ook loeterd (Kop van Drenthe, in bet. 1.) = 1. loeder, onbetrouwbaar persoon of dier Het is een loeder van een jonge, der zit gemeine streken ien (Bov), Een loederd van een hond is een gemeine hond (Eel), Oetoe loeterd tegen de hond (Eev) 2. groot dik dier (Zuidwest-Drenthe, noord) Wat een loeder van een koe (Dwi)
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
loeder , loeder , de, het , loeders , (Veenkoloniën, Zuidoost-Drents zandgebied, Zuidwest-Drenthe, wh) = slaapplaats, bed Ik zal de deuren sluten en dan gaore wij hen het loeder (Ruw), Ze bleef bie ons slaopen en wie meuken heur een loedertje op de grond (Erf)
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
loeder , loéter , verachterlijk (diefachtig of ontuchtig) vrouwspersoon. Ook gebruikt, als scheldwoord, voor snoeplustige katten.
Bron: Zegers, A. (1999), Het dialect van het land van Ravenstein, in het bijzonder van Uden en Zeeland, Uden.
loeder , loederd , (Gunninks woordenlijst van 1908) zie loebas
Bron: Fien, A., Ph.C.G.M. Bloemhoff-de Bruijn en J. Gunnink (2000), Woordenboek van de Kamper Taal, Kampen
loeder , loeder , slecht iemand. Die loeder hef mien bedreugn.
Bron: Dialectwârkgroep Heerde/Waopmvelde (2004), Nieje Heerder Woordnboek, Heerde.
loeder , loeter , lastig beest , Zé mér wa vurziechteg meej die koej, want die iin, dé's 'n loeter, kèk mér ût. Ben wat voorzichtig met die koe, want die ene, dat is een lastig beest, kijk maar uit.
Bron: Hendriks, W. (2005), Nittersels Wóórdenbuukske. Dialect van de Acht Zaligheden, Almere
loeder , loeder , zelfstandig naamwoord , loeders , loedertie , [O] gemene kerel ’t Is een loeder van een vent ’t Is een rotzak
Bron: Werkgroep Dialecten Hoeksche Waard (2006), Hoekschewaards woordenboek, Klaaswaal.
loeder , loetter , loeter , 1. onaardige vrouw; 2. verachterlijke vrouw
Bron: Bergh, N. van den, e.a. (2007), Um nie te vergeete. Schaijks dialectboekje, Schaijk.
loeder , loeter , zelfstandig naamwoord , gemene vrouw (Helmond en Peelland)
Bron: Swanenberg, A.P.C. (2011), Brabants-Nederlands: Nederlands-Brabants: Handwoordenboek, Someren
loeder , loeter , zelfstandig naamwoord , "loeder, gemenerik; Pierre van Beek –  heel slechte vrouw (zwaar geladen scheldwoord; Daamen, Handschrift 1916 ""loeder - O! 't is zo'n loeder (ellendeling)""; WBD III.1.4:109 'loeder' - ondeugende vrouw; WBD III.1.4:111 'loeder', 'loeter' = gemene vrouw; WBD III.1.4:117 'loeder' = vrouw die graag kwaadspreekt; WNT LOEDER - 2) scheldwoord voor eenen gemeenen kerel of jongen ... wijf z.a. Bosch loeter - loeder, onsympathieke vrouw; Antw. LOETER zelfstandig naamwoord m. - afgezaande, afgelaten melk; J.H. Hoeufft, Proeve van Bredaasch Taal-eigen (1836) - LOEDER voor eene dienaresse van Venus vulgivaga; van het Hoogd. Luder, 't welk Wachter afleidt van 'los' Z.a. C. Verhoeven - Herinneringen aan mijn moedertaal – LOETER v. - loeder (vgl. loerie); A.P. de Bont – lut?r, zelfstandig naamwoord m. loeter - gemeen en laag sujet, valserik. Jan Naaijkens - Dè's Biks – 'loeder' zelfstandig naamwoord  - gemeen persoon; meestal een vrouw"
Bron: Sterenborg, W. en E. Schilders (2014), Woordenboek van de Tilburgse Taal (WTT), Tilburg: Stichting Cultureel Brabant


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal