elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: rogge

rogge , rògge , (vrouwelijk) , rogge.
Bron: Gallée, J.H. (1895). Woordenboek van het Geldersch-Overijselsch Dialect. Deventer: H.P. Ter Braak
rogge , olle rogge , secreetmest, menschelijke uitwerpselen.
Bron: Molema, H. (1895), Woordenboek der Groningsche Volkstaal in de 19e eeuw (handschrift met aanvullingen op gedrukte editie uit 1887)
rogge , rogge , rog , in: olle rogge = ol rog = menschendrek, als meststof, zooveel als: oude rogge.
Bron: Molema, H. (1895), Woordenboek der Groningsche Volkstaal in de 19e eeuw (handschrift met aanvullingen op gedrukte editie uit 1887)
rogge  , rog , rogge.
Bron: Daelen-Meuter, Jos. van (ca. 1937), Venloos waordebook, ongepubliceerd typoscript, Venlo.
rogge , ragge , vrouwelijk , rogge
Bron: Jonker, L. & H.G. van Grol (z.j., ca 1940), Woordenboek dialect van Vriezenveen
rogge , rog , m , rogge De rog is riep De rogge is rijp.
Bron: Kerkhoff, Chris (1970 ev), Dialectwoordenlijst van het Land van Cuijk, Cuijk
rogge , rog , zelfstandig naamwoord de , Rogge.
Bron: Pannekeet, J. (1984), Westfries Woordenboek, Wormerveer
rogge , rogge , rog , de , Ook rog (Midden-Drenthe, Kop van Drenthe, met rekking) = rogge De rogge lig aordig, dat wordt lastig mit het maaien (Bov), De rog begunt te stoeven (Eel), De rogge riept an de gasten (Pes) *12 Mei mot de aor in de rogge zitten (Bor)
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
rogge , rog , rogge. ook rok. rog palmen, met palmzondag een palmtakje in het gewas zetten.
Bron: Zegers, A. (1999), Het dialect van het land van Ravenstein, in het bijzonder van Uden en Zeeland, Uden.
rogge , rògge , rogge
Bron: Fien, A., Ph.C.G.M. Bloemhoff-de Bruijn en J. Gunnink (2000), Woordenboek van de Kamper Taal, Kampen
rogge , roggn , roggns , roggebrood van ongeveer tien pond. ’n Rondumme van ’n roggn met ’n laoge botter, daor heb iej ’n maoltied an.
Bron: Dialectwârkgroep Heerde/Waopmvelde (2004), Nieje Heerder Woordnboek, Heerde.
rogge , rogge , zelfstandig naamwoord , de 1. bekende graansoort: rogge, of koren ervan 2. roggebrood
Bron: Bloemhoff, H., J. Withaar, A. Bloemhoff en T. Bontekoe (2005), Stellingwarfs-Nederlands Verklarend Handwoordenboek (SNVH), Berkoop/Oldeberkoop: Stichting Stellingwarver Schrieversronte.
rogge , rog , rogge
Bron: Bergh, N. van den, e.a. (2007), Um nie te vergeete. Schaijks dialectboekje, Schaijk.
rogge , rog , rogge
Bron: Laat, G. de (2011), Zoo prôte wèij in Nuejne mi mekaâr, Nuenen
rogge , rog , rogge
Bron: Gast, C. de (2011), ’t Boekske van de Aolburgse taol, Wijk en Aalburg: Stichting behoud Aalburgs dialect.
rogge , rog , rogge.
Bron: Scholtmeijer, H. (2011), Veluws handwoordenboek, Almere.
rogge , rog , zelfstandig naamwoord , rogge (Helmond en Peelland)
Bron: Swanenberg, A.P.C. (2011), Brabants-Nederlands: Nederlands-Brabants: Handwoordenboek, Someren
rogge , ròg , zelfstandig naamwoord , rogge; WNT ROGGE, in vele streken ROG; Cornelissen & Vervliet - Idioticon van het Antwerpsch dialect - 1899 - ROG znw. meest m. - rogge; voejerròg - rog bestemd voor veevoer; Audioregistratie 1978 - Asseme graon op et vèld han staon èn dè was dan ròg èn dè ròg wèrd binnegehòld mar dan moeste van de tien hôope, er wèrre vier òn vier gezèt, moester êene laote staon! Èn dè was tiend! (Interview met Heikanters - Transcriptie door Hans Hessels); Mandos - Brabantse Spreekwoorden - 2003 - hier groeit ròg op de opkaomer (Pierre van Beek - Tilburgse Taalplastiek 1973) - gezegd bij het zien van rogge op een hooggelegen akker; WBD I:1403 rogge: koore, rog; WBD III.2.3:141 'roggemelepap' = roggepap; ook 'meelpap'
Bron: Sterenborg, W. en E. Schilders (2014), Woordenboek van de Tilburgse Taal (WTT), Tilburg: Stichting Cultureel Brabant


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal