elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: zebedeus

zebedeus , sebedees , sebedeeske , onnoozele vrouw
Bron: Panken, P.N. (1850) Kempensch taaleigen, Idioticon I, A-Z, Idioticon II, H-Z, red. Johan Biemans, 2010, Bergeijk.
zebedeus  , zibbedeius , suffert.
Bron: Daelen-Meuter, Jos. van (ca. 1937), Venloos waordebook, ongepubliceerd typoscript, Venlo.
Zebedeus , zibbediske , zelfstandig naamwoord , dutseltje, halfzachte figuur. Komt van de bijbelse visser Zebedeus (Marcus 1:19-20). Hij bleef wat tobberig achter toen zijn zoon Jacobus Jezus als leerling volgde. ’ne Zibbedeüs is ook de benaming van ‘ne sukkelèèr, ’ne tobberd.
Bron: Naaijkens, J. (1992), Dè’s Biks – Verklarende Dialectwoordenlijst, Hilvarenbeek
zebedeus , sibbedeeëske , sukkeltje , Un sibbedeeëske is 'n médje wa hiil verleege èn schèùw is, gewóón wa wirreldvrimd. Een sukkeltje is een meisje wat heel verlegen en schuw is, gewoon wat wereldvreemd.
Bron: Hendriks, W. (2005), Nittersels Wóórdenbuukske. Dialect van de Acht Zaligheden, Almere
zebedeus , ziebedees , onnozele vrouw
Bron: Laat, G. de (2011), Zoo prôte wèij in Nuejne mi mekaâr, Nuenen
zebedeus , zebedeüs , bedeesde, verlegen of preutse man.
Bron: Scholtmeijer, H. (2011), Veluws handwoordenboek, Almere.
zebedeus , sibbedeeëske , zibbedeeske, djeezeke , zelfstandig naamwoord , suf meisje (Eindhoven en Kempenland); zibbedeeske; overdreven kwezelachtig persoon (Den Bosch en Meierij); zibbedeeske; sul (Helmond en Peelland; Tilburg en Midden-Brabant); djeezeke; verlegen meisje (West-Brabant)
Bron: Swanenberg, A.P.C. (2011), Brabants-Nederlands: Nederlands-Brabants: Handwoordenboek, Someren
Zebedeus , Zubbedeies , Zebedeus, zie ook Subbedeies , Doe stómme zubbedeies: jij, sufferd!
Bron: Tonnaer, M. en Har Sniekers (eindred.), (2012), Thoears Woeardebook, Thorn
zebedeus , [sufferd] , subbedeies , (mannelijk) , zebedeus, sufferd, zie ook zubbedeies
Bron: Tonnaer, M. en Har Sniekers (eindred.), (2012), Thoears Woeardebook, Thorn
zebedeus , zibbedeeuske , zelfstandig naamwoord , "verkleind; Van Dale - een zebedeus - een weerloze tobber, (gew.) sul; N. Daamen, Handschrift 1916 - ""Zebedeeuske (simpel, onnoozel meisje) 't is zoo'n Zebedeeuske van een meske""; ""Mar Hanna, wè bende toch 'n zebedeezeke!” (Jan Jaansen; ps. v. Piet Heerkens svd; ’Oome Teun op collecte’; feuilleton in 3 afl. in de NTC 12-8-1939 –26-8-1939); Frans Verbunt (1996) - ook: 'zibbediske'; WBD (III. 3. 3:197) 'sibbedees', 'dutseltje' = kwezel; WBD (III. 1. 4:37) 'zebedeus' = ezelachtig persoon; Bosch zebedéuske - bedeesd, klein, onaanzienlijk mannetje of vrouwtje; WNT ZEBEDEÜS - 3) Onnoozel, sullig persoon; onnoozele hals, sul, sukkel ook wel: bedeesd, schuchter persoon; Dichterlijke definitie door Frans Hoppenbrouwers uit 'Kempische karakters' (CuBra 2012): Een zibbedéés is doorgaans vroom, de voorgrond is niet haar terrein; want zij wil graag de minste zijn:; een zedig streven vol van schroom."
Bron: Sterenborg, W. en E. Schilders (2014), Woordenboek van de Tilburgse Taal (WTT), Tilburg: Stichting Cultureel Brabant


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal