elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: zuus

zuus , suus , zuus , (vrouwelijk) , wieg; in kindertaal.
Bron: Panken, P.N. (1850) Kempensch taaleigen, Idioticon I, A-Z, Idioticon II, H-Z, red. Johan Biemans, 2010, Bergeijk.
zuus , suze , zuze, suuske, zuuske, suzie , (alle onzijdig), kindernaam voor: wieg. Wiegedeun: Suzenainjepōtje,’k Wijg die mit mien vōtje (Westerkwartier = voetje); ’k Wijg die mit mien hoos en schou, Pōtje dou doe dien oogtjes tou. Zie: suzen en nainje.
Bron: Molema, H. (1895), Woordenboek der Groningsche Volkstaal in de 19e eeuw (handschrift met aanvullingen op gedrukte editie uit 1887)
zuus , zuus , wieg.
Bron: Zegers, A. (1999), Het dialect van het land van Ravenstein, in het bijzonder van Uden en Zeeland, Uden.
zuus , zuus , zelfstandig naamwoord , wieg (Den Bosch en Meierij; Eindhoven en Kempenland)
Bron: Swanenberg, A.P.C. (2011), Brabants-Nederlands: Nederlands-Brabants: Handwoordenboek, Someren


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal