elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: dof

dof , dof , (dòf) , (bijvoeglijk naamwoord) , Vochtig. || Het weer is dof. ’t Is altijd dof in die kas. De kleren bennen nog dof. – Evenzo in Friesl. (HALBERTSMA op dof), Gron. (MOLEMA op dof), Oost-Friesl. (KOOLMAN op duf). – Zie doffen, dofte, en vgl. doof.
Bron: Boekenoogen, G.J. (1897), De Zaanse Volkstaal. Deel II: Zaans Idioticon - Aanvullingen. Zaandijk (herdruk 1971)
dof , doef , dof, niet blinkend, ook duw.
Bron: Daelen-Meuter, Jos. van (ca. 1937), Venloos waordebook, ongepubliceerd typoscript, Venlo.
dof , dof , bijvoeglijk naamwoord , Ook: Vochtig, klam. Vgl. Fries dof.
Bron: Pannekeet, J. (1984), Westfries Woordenboek, Wormerveer
dof , deu , bijvoeglijk naamwoord , (Zuidoost-Drents zandgebied) = rustig, bedaard, stil Hie was der deu van (Sle), Hie was aordig deu (Sle)
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
dof , deuve , duve , (Zuidoost-Drents zandgebied, Midden-Drenthe, dva, wb). Ook duve (Zuidoost-Drents zandgebied, Zuidwest-Drenthe, zuid, wb) = 1. bedaard, kalm, ook wat verlegen (in en rond Bei, wb:Erm, dva) Aj de hiele dag hard warkt, bi’j ’s aovends wal deuve (Man) 2. zoet, stil (dva) Het kind is deuve 3. bedrukt, alleen van personen (wb:Rui, dva) 4. stil en zoet, omdat men schuldbewust is (Zuidoost-Drents zandgebied, Zuidwest-Drenthe, zuid) Aj as kiend ondeugend ewest waren en aj dan bange waren veur straf, dan waaj duve (Rui), zie ook duge
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
dof , dóf , bijvoeglijk naamwoord, bijwoord , 1. dof, mat, zonder glans Die stoel is zo dof, ik kan er gien glaans op kriegen (Mep), IJ hebt daor een mooie doffe kleur op maakt, mor hej het niet wat te dof iets te donker (Sle), Lamert zien stem klinkt slim dof (Eex), Wat een doffe slag was dat (Oos) 2. vochtig (Zuidwest-Drenthe, Zuidoost-Drents zandgebied, Midden-Drenthe) Het regent eigenlijk niet, maar het is wel wat dof (Bro), In die kaste is het aaid wat dof (Bei), Doe a’k het good van de liende haalde, was het nog wat dof (Ruw), Even met de doffe douk er bij langes (Nor), zie ook slof 3. versuft (Veenkoloniën) Ik kreeg een klap op de kop, ik wör der dof van (Vtm), zie ook doffig
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
dof , dòf , de , (Kop van Drenthe, Midden-Drenthe, Zuidoost-Drents zandgebied) = klap Woj een dof veur de kop hebben? (Coe)
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
dof , dof , 1. dof; 2. Gunninks woordenlijst van 1908: vochtig
Bron: Fien, A., Ph.C.G.M. Bloemhoff-de Bruijn en J. Gunnink (2000), Woordenboek van de Kamper Taal, Kampen
dof , dof , bijvoeglijk naamwoord , 1. niet glanzend, mat 2. enigszins vochtig, nat 3. niet helder klinkend
Bron: Bloemhoff, H., J. Withaar, A. Bloemhoff en T. Bontekoe (2005), Stellingwarfs-Nederlands Verklarend Handwoordenboek (SNVH), Berkoop/Oldeberkoop: Stichting Stellingwarver Schrieversronte.
dof , dof , zelfstandig naamwoord , de (vaak verkl.: doffien); prettig bedrag aan geld dat men krijgt, kan erven e.d.
Bron: Bloemhoff, H., J. Withaar, A. Bloemhoff en T. Bontekoe (2005), Stellingwarfs-Nederlands Verklarend Handwoordenboek (SNVH), Berkoop/Oldeberkoop: Stichting Stellingwarver Schrieversronte.
dof , dóf , dóffer, dófst , dof
Bron: Tonnaer, M. en Har Sniekers (eindred.), (2012), Thoears Woeardebook, Thorn
dof , dóf , dóffer – dófs , dof
Bron: Arts, Jan (2015), Brónsgreun Bukske, Editie Veldes dialek, Velden.


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal