elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: groente 

groente , grün , (gruun, dat is groen) voor groente. Door groen (grün) verstaat men hier voornamelijk het veevoeder te velde, inzonderheid de knollen.
Bron: Panken, P.N. (1850) Kempensch taaleigen, Idioticon I, A-Z, Idioticon II, H-Z, red. Johan Biemans, 2010, Bergeijk.
groente , grö̂nte , (vrouwelijk) , grôntens , groente.
Bron: Gallée, J.H. (1895). Woordenboek van het Geldersch-Overijselsch Dialect. Deventer: H.P. Ter Braak
groente , gruinte , (= groente) = groen voor versieringen. (Uitzondering op Nederlandsch oe = Groningsch ou.)
Bron: Molema, H. (1895), Woordenboek der Groningsche Volkstaal in de 19e eeuw (handschrift met aanvullingen op gedrukte editie uit 1887)
groente  , greunte , groente.
Bron: Daelen-Meuter, Jos. van (ca. 1937), Venloos waordebook, ongepubliceerd typoscript, Venlo.
groente , greunte , zelfstandig naamwoord, vrouwelijk , peterselie, soepgroente
Bron: Schönfeld Wichers, K.D. (1959), Woordenboek van het Rijssens dialect, herdruk 1996, z.pl.
groente , gruuntes , v, mv , groente Héj tulde zien éêge gruuntes Hij teelde zijn eigen groente.
Bron: Kerkhoff, Chris (1970 ev), Dialectwoordenlijst van het Land van Cuijk, Cuijk
groente , gruinte , 1. groente. 2. peterselie
Bron: Steenhuis, F.H. (1978), Stoere en Olderwetse Grunneger Woorden, Wildervank: Dekker & Huisman
groente , gruunte , gewassen die door mensen als voedsel worden gebruikt in het algemeen.
Bron: Crompvoets, H. en J. van Schijndel (1991), Mééls Woordeboe:k. Meijel: Medelo.
groente , gruunte , groente.
Bron: Werkgroep Dialekt van het Cultuur Historisch Genootschap Raalte (1995), Nieuw Sallands Woordenboek, Raalte
groente , gruunte , de , gruuntes, gruunten , Var. als bij gruun = 1. groente Veul gruunte eten is gezond (Ass), Wij verbouwt oens eigen gruunte (Bro) 2. soepgroente Gruunte is van oldsher selderij en peterselie (Sle), Der mot nog greuinte in de soep, aans is der gien smaok an (Eex) 3. groenland (Zuidoost-Drents veengebied) Het manvolk is in de gruinte an het heuien (Nsch)
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
groente , gruuntes , groenten.
Bron: Zegers, A. (1999), Het dialect van het land van Ravenstein, in het bijzonder van Uden en Zeeland, Uden.
groente , gruunte , groente.
Bron: Dialectwârkgroep Heerde/Waopmvelde (2004), Nieje Heerder Woordnboek, Heerde.
groente , gruuntes , groenten , Héd'de veul gruuntes van't jaor of héd'de nie geheufd, t’is ók 'n hil wéérk vur èùw. Heb je veel groenten dit jaar of heb je niet gezaaid, het is ook veel werk voor jou.
Bron: Hendriks, W. (2005), Nittersels Wóórdenbuukske. Dialect van de Acht Zaligheden, Almere
groente , gruunte , gruuinte, greunte , zelfstandig naamwoord , de 1. groente: voedsel, moeskruid 2. peterselie en selderie
Bron: Bloemhoff, H., J. Withaar, A. Bloemhoff en T. Bontekoe (2005), Stellingwarfs-Nederlands Verklarend Handwoordenboek (SNVH), Berkoop/Oldeberkoop: Stichting Stellingwarver Schrieversronte.
groente , gruunte , (zelfstandig naamwoord) , groente.
Bron: Kraijer, M., H. Mulder, D. Visscher en Ph. Bloemhoff (2009), Op zien Zwols: Woordenboek van de Zwolse Taal, Kampen: IJsselacademie
groente , gruunighèijd , 1. salade; 2. groente, planten, onkruid , Van alleen die gruunighèijd kreijg ik m’n mâg nie vól. Van alleen salade krijg ik mijn maag niet vol. Minachtende uitdrukking.
Bron: Laat, G. de (2011), Zoo prôte wèij in Nuejne mi mekaâr, Nuenen
groente , gruunte , groente
Bron: Laat, G. de (2011), Zoo prôte wèij in Nuejne mi mekaâr, Nuenen
groente , greunte , (vrouwelijk) , greuntjes , groente
Bron: Tonnaer, M. en Har Sniekers (eindred.), (2012), Thoears Woeardebook, Thorn
groente , gruunte , gruuntes , zelfstandig naamwoord, collectivum , groente(n), 'gruunsel'; Cees Robben – Ik beteul zelf munnen hof en win veul. ’s middags hek vort driederaand sôôrt gruuntes op taofel... peekes, peeje en wortele... (19850517); Stadsnieuws - Den afval van de gruuntes ging nor de knèène, èn die aate we dan wir meej Kòrsemis (231207); A.P. de Bont – grünts zelfstandig naamwoord vr. 'gruunte' - groente; mv. 'gruuntes'; Cornelissen & Vervliet - Idioticon van het Antwerpsch - 1899 -  GRUUNTE zelfstandig naamwoord v. - groente? meervoud: gruuntes.
Bron: Sterenborg, W. en E. Schilders (2014), Woordenboek van de Tilburgse Taal (WTT), Tilburg: Stichting Cultureel Brabant
groente , grunte , groente
Bron: Arts, Jan (2015), Brónsgreun Bukske, Editie Veldes dialek, Velden.


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal