elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: prikje 

prikje , prikje , priktje , voor: kleine som. Koopt men iets voor een prikje, dan krijgt men het niet alleen goedkoop, maar dan is de som ook niet groot die men er voor betaalt. –Zie ook: preekje, en vgl. v. Dale art. prik, en: prikje.
Bron: Molema, H. (1895), Woordenboek der Groningsche Volkstaal in de 19e eeuw (handschrift met aanvullingen op gedrukte editie uit 1887)
prikje , prikje* , bij v. Dale prik en prikje = nietigheid.
Bron: Ganderheyden, A.A. (1897), Groningana – Supplement op H. Molema’s Woordenboek der Groningsche Volkstaal, Groningen (reprint 1985)
prikje  , prikske , Op zien prikske kinne, op zijn duimpje kennen.
Bron: Daelen-Meuter, Jos. van (ca. 1937), Venloos waordebook, ongepubliceerd typoscript, Venlo.
prikje , prikkien , 1. klein beetje; 2. in: Det geef ik oe op ’n prikkien ‘dat verzeker ik je’
Bron: Fien, A., Ph.C.G.M. Bloemhoff-de Bruijn en J. Gunnink (2000), Woordenboek van de Kamper Taal, Kampen
prikje , prikkien , zelfstandig naamwoord , et 1. kleine prik, kleine prikke 2. lucifershoutje 3. dunne, tengere vrouw of meisje
Bron: Bloemhoff, H., J. Withaar, A. Bloemhoff en T. Bontekoe (2005), Stellingwarfs-Nederlands Verklarend Handwoordenboek (SNVH), Berkoop/Oldeberkoop: Stichting Stellingwarver Schrieversronte.


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal