elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: verstoten 

verstoten  , verstoeëte , verstoeët, verstuëts, verstuët, verstoeëdde, verst , verstooten.
Bron: Daelen-Meuter, Jos. van (ca. 1937), Venloos waordebook, ongepubliceerd typoscript, Venlo.
verstoten , versteuten , sterk werkwoord, overgankelijk , verstoten Hij wol zien kinder versteuten (Erf), Der waren drei laomer bij; iene hef e verstöt (Sle), Dat iene bikkien wordt verstöt. Misschien dat hie gien tet krig (Rui), z. ook verstöt
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
verstoten , verstôôte , werkwoord , verstôôt, verstôôte, verstôôte , verstoten De merrie heb ’t vulle verstôôte, nou wordt ’t een flessepaerechie of een papkind
Bron: Werkgroep Dialecten Hoeksche Waard (2006), Hoekschewaards woordenboek, Klaaswaal.


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal