elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: peen

peen , peen , wortelen
Bron: Boers, B. (1843), [Goerees] ‘Lijst van eenige verouderde, of in de provincie Zuidholland niet gebezigde Nederduitsche woorden, welke op het eiland Goedereede en Overflakkee nog heeden in gebruik zijn’, in: Beschrijving van het eiland Goedereede en Overflakkee, Sommelsdijk, pp. 48-57
peen , peen , wortelen
Bron: Boers, B. (1843), [Overflakkees] ‘Lijst van eenige verouderde, of in de provincie Zuidholland niet gebezigde Nederduitsche woorden, welke op het eiland Goedereede en Overflakkee nog heeden in gebruik zijn’, in: Beschrijving van het eiland Goedereede en Overflakkee, Sommelsdijk, pp. 48-57
peen , pee , meerv. peën is de gewone naam van ’t geen men elders penen of wortels noemt. Dit zelfde woord is ook op vele andere plaatsen van ons vaderland gebruikelijk. Zie Mag. van N. T. V, bl. 36; Nieuw Mag. II. bl. 215; De Jager, Archief II, bl. 178. Men spreekt in Dord ook van paardepeën en bedoelt er meê een soort van bijzonder groote penen.
Bron: Bisschop, W. (1862), ‘Het Dordsche taaleigen. Bijdrage tot de kennis der Hollandsche dialekten’, in: De Taalgids 4, 27-48.
peen , pee , peeje , m , a/ peen, penen, b/ kruiptarwe, c/ onkruid.
Bron: Kerkhoff, Chris (1970 ev), Dialectwoordenlijst van het Land van Cuijk, Cuijk
peen , peen , zelfstandig naamwoord de , Ook: voederbiet, o.a. in de samenstellingen penelof, penekuil, penevoer.
Bron: Pannekeet, J. (1984), Westfries Woordenboek, Wormerveer
peen , peen , de , penen, peien (Hgv) , (Zuidoost-Drents zandgebied, Kop van Drenthe, Midden-Drenthe, Zuidwest-Drenthe, zuid). = 1. mangelwortel Penen bint veevoer (Scho), Wai hadden lest een peen van 16 pond (Pei) 2. peen (Zuidwest-Drenthe) Bij oons is peen winterwortel (Mep)
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
peen , peei , wortel.
Bron: Zegers, A. (1999), Het dialect van het land van Ravenstein, in het bijzonder van Uden en Zeeland, Uden.
peen , peeje , wortelen , We kiike nie óp nen bós peeje, és we’t lóf mér hébbe. We kijken niet op een bos wortelen, als we het loof maar hebben. We zijn vlug tevreden.
Verkleinvorm meervoud peejkes. Vélde vol peejkes zie'de én die worre meej van die hiil gróóte mesjienes ûtgedôn. Velden vol worteltjes zie je en die worden met van die heel grote machines gerooid.
Bron: Hendriks, W. (2005), Nittersels Wóórdenbuukske. Dialect van de Acht Zaligheden, Almere
peen , pee , zelfstandig naamwoord , peeje , peechie , 1. suikerbiet, beetwortel 2. bospeen 3. winterwortel; peetjie, [meervoud] peetjies [Nbl] worteltje van bospeen; peechies worteltjes, bospeen
Bron: Werkgroep Dialecten Hoeksche Waard (2006), Hoekschewaards woordenboek, Klaaswaal.
peen , peej , wortel
Bron: Bergh, N. van den, e.a. (2007), Um nie te vergeete. Schaijks dialectboekje, Schaijk.
peen , peeje , verzamelwoord voor winterpenen, suikerbieten en mangelwortels , wienterpeeje = winterwortelen- horrepeejkes = kleine wortelen- in ’t naojaor was ’t peeje tijd = in het najaar was het de tijd van de penen- van die grwôôte rwooje peeje die ge, as ze geschrapt ware, zo lekker op kon knaawe = van die grote rode penen waar je, als ze geschrapt waren, zo lekker op kon knabbelen-
Bron: Melis, A. van (2011) Bikse Praot. Prinsenbeeks Dialectwoordenboek. Prinsenbeek: Heemkundekring ‘Op de Beek’
peen , peeje , bieten , peeje deurslaon bieten doorslaan
Bron: Gast, C. de (2011), ’t Boekske van de Aolburgse taol, Wijk en Aalburg: Stichting behoud Aalburgs dialect.
peen , peekes , zelfstandig naamwoord, meervoud , worteltjes (West-Brabant)
Bron: Swanenberg, A.P.C. (2011), Brabants-Nederlands: Nederlands-Brabants: Handwoordenboek, Someren
peen , peej , zelfstandig naamwoord , peeke , verkleinwoord: peeke; meervoud: peeje; 1. wortel, peen, pee; – We kèèke nie op nen bos peeje; peekes, peeje èn wòrtele; Dirk Boutkan: (blz.52) pee - peeke, enen bós peeje; Cees Robben – Ik beteul zelf munnen hof en win veul. ’s middags hek vort driederaand sôôrt gruuntes op taofel... peekes, peeje en wortele... (19850517); Robben gebruikt diverse spellingen. ; ? meervoud ; Cees Robben – Mar ik zit mee knollen en peje... (19541204) [Ik = Sinterklaas, die na 6 december blijft zitten met de knollen en wortelen die de kinderen in ‘de klomp’ legden voor het paard. Na sinterklaas werd in Tilburgse gezinnen veel zie ‘peestaamp’ gegeten; Cees Robben – We kijke nie op unne bos péje... (19561201) [We hoeven niet zuinig te zijn]; ? meervoud, verkleind; Cees Robben – Ik zie m’n selotte en peekes al staon/ M’n kiendjes vur slaoi al d’n hofpad op gaon... (19570309); Cees Robben – Mun peekes zèn nog nie bekwaom... (19640918); Miep Mandos, Aantekeningen Brab. Spreekw.: Iemand wèèsmaoke dè Ónze Lieven Heer Hèndrik hiet èn in de haaj peeje stao te steeke. Informant Ad Vinken: De stomste boere hèbbe de dikste peeje - Wie zonder veel overleg te werk gaat, heeft vaak het beste resultaat. Piet van Beers – ‘De stinpöst’: Vier ons vèrse worst èn peeje../  doet er mar wè jèùne bij./ 'n Bèkske zult 'n half pond kaoje/ èn tweej schèève balkenbrei. (Spoeje doemmeniemer; 2009); Piet van Beers – ‘Men Buukskes’: Men irste buukske ging oover peeje èn jèun èn oover de meense op de tèùn. (Het zeventiende boekje, 2010); WBD III.2.3:100 'pee', 'peetje' = wortel, winterwortel; ook 'winterpee'; WBD III.2.3:278 'peekoffie' = cichorei; WBD III.2.3:103 'stoppelpee' = stoppelwortel; WBD III.2.3:110 'witte pee' = pastinaak; WBD peeje-èg - wortel-eg; Str. peej (1:52). 101 'peetjes' = kl. worteltjes; 2. Wilde peej = fluitekruid; WBD III.4.3:394 wilde peej - fluitekruid (Anthriscus sylvestris), ook. genoemd: flèutekrèùd; 3. Bijnaam; Karel de Beer, Bijnamenboek: de peeje = fam. Schellen (blz.70); peeke; verkleinwoord; van peej; worteltje; Cees Robben: peekes, peeje en wortele
Bron: Sterenborg, W. en E. Schilders (2014), Woordenboek van de Tilburgse Taal (WTT), Tilburg: Stichting Cultureel Brabant


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal