elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: keilputsteen

keilputsteen , kielputsteenen , (eigenlijk “keilputsteenen” van keil = wig) zijn een soort van baksteenen, die voor ʼt metselen van putten worden gebruikt en van boven gezien dezen vorm [illustratie] hebben; voor een dergelijk doel dient vellingsteen [illustratie], die natuurlijk haar naam heeft van hare overeenkomst met vellings* of valgen (buitenste omtrek van een rad.) Beide soorten noemt men te zamen putsteenen.
Bron: Ganderheyden, A.A. (1897), Groningana – Supplement op H. Molema’s Woordenboek der Groningsche Volkstaal, Groningen (reprint 1985)


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal