elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: pokdalig

pokdalig , pokdellig , zie: mottêrg, en: dellen.
Bron: Molema, H. (1895), Woordenboek der Groningsche Volkstaal in de 19e eeuw (handschrift met aanvullingen op gedrukte editie uit 1887)
pokdalig , pokdellig , zie motterg *.
Bron: Ganderheyden, A.A. (1897), Groningana – Supplement op H. Molema’s Woordenboek der Groningsche Volkstaal, Groningen (reprint 1985)
pokdalig , pokdellig , pokdalig, pokdaolig, pokdaelig, pokkedaelig , bijvoeglijk naamwoord, bijwoord , (Zuidoost-Drents zandgebied, Zuidwest-Drenthe, zuid, Veenkoloniën, Kop van Drenthe). Ook pokdalig (Zuidoost-Drenthe, Midden-Drenthe, Kop van Drenthe), pokdaolig (Noord-Drenthe), pokdaelig (Zuidwest-Drenthe, noord), pokkedaelig (Zuidwest-Drenthe, zuid, Midden-Drenthe) = pokdalig Wat een pokdaelig gezichte hef die man (Dwi), Hij is pokdellig in het gezicht (Row), z. ook pokkerig
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
pokdalig , pòkdellig , pokdalig
Bron: Fien, A., Ph.C.G.M. Bloemhoff-de Bruijn en J. Gunnink (2000), Woordenboek van de Kamper Taal, Kampen
pokdalig , pokdellig , pokdaelig, pokkedellig, pokdellerig , bijvoeglijk naamwoord , pokdalig: nl. door pokken, waterpokken, ook anderszins met groeven, putjes e.d. in de huid
Bron: Bloemhoff, H., J. Withaar, A. Bloemhoff en T. Bontekoe (2005), Stellingwarfs-Nederlands Verklarend Handwoordenboek (SNVH), Berkoop/Oldeberkoop: Stichting Stellingwarver Schrieversronte.
pokdalig , pokdellig , pokdalig.
Bron: Scholtmeijer, H. (2011), Veluws handwoordenboek, Almere.


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal