elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: sjouwen

sjouwen , sjouwen , zie: schiffen.
Bron: Molema, H. (1889), Proeve van een woordenboek der Drentsche volkstaal in de 19e eeuw, handschrift
sjouwen , sjouen , sjauen , voor: herhaald loopen; wat sjou ie doch al oet en ien!? zij sjouen de stroat al op en deel; dei schooiers sjouen ʼt hijle land of.
Bron: Molema, H. (1895), Woordenboek der Groningsche Volkstaal in de 19e eeuw (handschrift met aanvullingen op gedrukte editie uit 1887)
sjouwen , souwen , (zwak werkwoord) , In de Wormer gebruikelijke vorm voor sjouwen. Zo ook zegt men daar souwerman, op de souwtjes lopen (los werk zien te krijgen), enz. – Vgl. Taal en Lett. 1, 247 vlgg.
Bron: Boekenoogen, G.J. (1897), De Zaanse Volkstaal. Deel II: Zaans Idioticon - Aanvullingen. Zaandijk (herdruk 1971)
sjouwen , sjouen , herhaald loopen: wat sjou j’ toch al oet en ien?
Bron: Ganderheyden, A.A. (1897), Groningana – Supplement op H. Molema’s Woordenboek der Groningsche Volkstaal, Groningen (reprint 1985)
sjouwen , sjauen , zwak werkwoord , sjouwen
Bron: Jonker, L. & H.G. van Grol (z.j., ca 1940), Woordenboek dialect van Vriezenveen
sjouwen , sjouwtjese , werkwoord , Allerlei klusjes doen, vooral het stoppen van sokken en kousen, het herstellen van kleding.
Bron: Pannekeet, J. (1984), Westfries Woordenboek, Wormerveer
sjouwen , sjouwe , werkwoord , Ook: 1. Zwaar lopen, voortzeulen. | Ik hew de hêle dag deur de blubber loupe te sjouwen. 2. Raak lopen, vertrappen. | Niet allemaar deur de tuin sjouwe, ’oor! 3. Bevuilen door het naar binnen lopen met vuile voeten. | Niet zô sjouwe, ’oor, ik hew pas skrobd. 4. De hort op zijn, er op uit zijn. | Ik hew er weer in Hoorn zien sjouwe. Vgl. Fries sjouwe.
Bron: Pannekeet, J. (1984), Westfries Woordenboek, Wormerveer
sjouwen , sjouwen , zwak werkwoord, (on)overgankelijk , lopen Ik heb er gien zin an om dat heile ende te sjouwen, ik gao op fiets (Row), Wij hebt hum ik weet niet hoe vaak had vandage; hie döt niks as sjouwen heen en weer lopen (Sle), Waor sjouwt ze no weer veur waar collecteren ze nu weer voor (Pdh), (fig.) Iene de boer op sjouwen bekladden (vd)
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
sjouwen , sjouwen , sjouwen
Bron: Fien, A., Ph.C.G.M. Bloemhoff-de Bruijn en J. Gunnink (2000), Woordenboek van de Kamper Taal, Kampen
sjouwen , sjouwen , werkwoord , 1. lopen (veelal moeizaam, een heel eind lopen, wandelen) 2. dragend lopen 3. hetz. als souwen
Bron: Bloemhoff, H., J. Withaar, A. Bloemhoff en T. Bontekoe (2005), Stellingwarfs-Nederlands Verklarend Handwoordenboek (SNVH), Berkoop/Oldeberkoop: Stichting Stellingwarver Schrieversronte.
sjouwen , sjouwe , uitdrukking , ’k Weet nie wasse an ‘t sjouwe waere Ik weet niet wat ze aan het doen waren; Wa’ kommie sjouwe? Wat kom je doen?
Bron: Werkgroep Dialecten Hoeksche Waard (2006), Hoekschewaards woordenboek, Klaaswaal.
sjouwen , wè sjouwde toch? , wat doe je toch?
Bron: Gast, C. de (2011), ’t Boekske van de Aolburgse taol, Wijk en Aalburg: Stichting behoud Aalburgs dialect.
sjouwen , sjouwe , sjawwe , werkwoord , tweede vorm Weerts (stadweerts), Buitenijen (kerkdorpen rondom stadskern); sjouwen
Bron: Feijen, Jan (2013), Zoeë Kalle Vae - Weertlands woordenboek, Weerd.
sjouwen , sjouwe èn terneeje , uitdrukking; hinderlijk, lawaaierig drukte maken; Henk van Rijen – 'sjaaw èn terneeje'; C. Verhoeven - Herinneringen aan mijn moedertaal – SJOUWEN onov. ww - 1) jouwen, schreeuwen (zie blz. 96); 2) hard werken.
Bron: Sterenborg, W. en E. Schilders (2014), Woordenboek van de Tilburgse Taal (WTT), Tilburg: Stichting Cultureel Brabant


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal