elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: vinger

vinger , vinger , fikke , (mannelijk) , vinger.
Bron: Gallée, J.H. (1895). Woordenboek van het Geldersch-Overijselsch Dialect. Deventer: H.P. Ter Braak
vinger , vingers , zie: op.
Bron: Molema, H. (1895), Woordenboek der Groningsche Volkstaal in de 19e eeuw (handschrift met aanvullingen op gedrukte editie uit 1887)
vinger , vingers , De volgende vingerrijmen bestaan inʼt Dev.: “Dûmelinksken hef ʼn verksken ekòcht, / Flikflak hef de centen ebròcht, / Lankman hef ʼm estaoken, / Fiedelevink hef de wòrst emaakt, / En dat kleine dü̂̂veltjen hef alles opesnapt, / In zîn kleine mündjen, / Tu kréche wat vör zîn küntjen.” Of ook: Pink, gòlden rink, lange ledder, biertapper, lü̂̂zeknapper.
Bron: Draaijer, W. (1896). Woordenboekje van het Deventersch Dialect. ’s-Gravenhage: Martinus Nijhoff
vinger , vinger , (zelfstandig naamwoord mannelijk) , Zie de wdbb. – Eertijds ook grenspaaltje; sedert lang verouderd. || Een acker zaetlants gelegen binnen den ban van Uytgeest, groot wesende twalef snees lants of alsoe groot ende cleyn, als sij der binnen haer palen ofte vingeren gelegen is (uit een verkoopbrief van een Uitgeester en een Krommenieër, a° 1531), GONNET, Zijlkl. 322.
Bron: Boekenoogen, G.J. (1897), De Zaanse Volkstaal. Deel II: Zaans Idioticon - Aanvullingen. Zaandijk (herdruk 1971)
vinger , vingers , zie op * (ook de aanteekening.)
Bron: Ganderheyden, A.A. (1897), Groningana – Supplement op H. Molema’s Woordenboek der Groningsche Volkstaal, Groningen (reprint 1985)
vinger , vingers , De volgende vingerrijmen bestaan in het Deventersch: “Dü̂melinksken hef ʼn verksken ekòcht, / Flikflak hef de centen ebròcht, / Lankman hef ʼm estaoken, / Fiedelevink hef de wò(r)st emaakt, / En dat kleine dü̂veltjen hef alles opesnapt, / In zîn kleine mündjen. / Tu kréche wat vö̂r zîn küntjen.” Of ook: “Pink, / gòlden rink, / lange ledder, / biertapper, / lü̂zeknapper.”
Bron: Draaijer, W. (2e druk 1936), Woordenboekje van het Deventersch Dialect, Deventer: Kluwer.
vinger , vingers , vingers Hum kunde mar béêter uut zien vingers bliéve Bij hem kun je maar beter uit zijn vingers blijven.
Bron: Kerkhoff, Chris (1970 ev), Dialectwoordenlijst van het Land van Cuijk, Cuijk
vinger , vinger , zelfstandig naamwoord de , in de zegswijze moin vinger past maar in ien ring, ik wil alleen met jou trouwen. – Je kenne gien vinger in de as steke, je kunt niets doen of het komt vroeg of laat uit.
Bron: Pannekeet, J. (1984), Westfries Woordenboek, Wormerveer
vinger , vinger , mannelijk , vingere , vingerke , vinger. Zörch, daste mich oet de vingere blifs; val mich neit in de vingere: blijf uit mijn handen weg. Hae haet gėt in de vingere: hij is erg sterk. Van ’ne vingerlank ’nen ėrmlank maake: overdrijven. Me mót leere, bës de vinger
Bron: Schelberg, P.J.G. (1986), Woordenboek van het Sittards dialect, Amsterdam
vinger , vinger , de , vingers , 1. vinger Blief met de vingers van mien rommel of (Erf), Een hoerejong wordt vaeke mit de vinger nao ewezen (Die), Daor duur ik mien beide vingers neet veur opsteken durf ik geen eed op te doen (Rui), Dat he’k veur een habbekrats in de vingers ekregen te pakken gekregen (Ruw), Aj ze een vinger geeft, dan nemt ze vaak de hiele haand (Scho), Dat schorem moej uut de vingers blieven (Nije), Het gleèit as een zwöllende vinger (Nor), IJ blieft maor in de hoek van de hèerd zitten en steekt gien vinger in de asche doet niets (dva), Zie kiekt hum wal op de vingers letten op hem (Man), IJ moet hum de vinger niet in de mond steken het is een kwaaie (Sle), zo ook Ie moet vèur hum oppassen; holdt hum de vinger uut de bek (Dwi), of Lasteraors, die muj de vinger uut de mond holden daar moet je voor oppassen (Pes), Hij hef lange vingers en is niet eerlijk hij steelt (Rui), Dat is een lul mit vingers hij is traag van begrip, wat dom (Mep), Hij har een zere lap om zaachte vinger hem scheelt in feite niets (Een) 2. punt aan een maaibalk Der is een vinger ofbreuken van de vingerbalk (Sle), z. ook tak
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
vinger , vinger , vinger
Bron: Fien, A., Ph.C.G.M. Bloemhoff-de Bruijn en J. Gunnink (2000), Woordenboek van de Kamper Taal, Kampen
vinger , vinger , zelfstandig naamwoord , de 1. vinger (van een hand) 2. handschoenvinger 3. vingerovertrek, bijv. De vingers hej’ an bi’j et eerpelrooien
Bron: Bloemhoff, H., J. Withaar, A. Bloemhoff en T. Bontekoe (2005), Stellingwarfs-Nederlands Verklarend Handwoordenboek (SNVH), Berkoop/Oldeberkoop: Stichting Stellingwarver Schrieversronte.
vinger , vinger , zelfstandig naamwoord mannelijk , vingers , vingerke , vingers , vinger; vinger Zw: 't Ês get: lek vinger, lek doûm: erg lekker. Zw: 'nne Zjwèretigge vinger: een roomhorentje.; 'nne zjwèretigge vinger roonhoorntje VB: 'nne zjwèretigge vinger hèt de vuerm van 'n huünsje en ês mêt roûm gevöld.
Bron: Jaspars, G. en H. Fiévez (2006-2008), Woordenboek van het Gronsvelds, Gronsveld/Ryckholt
vinger , vienger , vinger.
Bron: Luysterburg, J. e.a. (2007), Dialecten in het Zuidkwartier. Hoogerheide, Ossendrecht, Putte, Woensdrecht, Heemkundekring Het Zuidkwartier.
vinger , vinger , (zelfstandig naamwoord) , vinger.
Bron: Kraijer, M., H. Mulder, D. Visscher en Ph. Bloemhoff (2009), Op zien Zwols: Woordenboek van de Zwolse Taal, Kampen: IJsselacademie
vinger , vienger , vinger
Bron: Melis, A. van (2011) Bikse Praot. Prinsenbeeks Dialectwoordenboek. Prinsenbeek: Heemkundekring ‘Op de Beek’
vinger , vinger , zelfstandig naamwoord , vingers , vingerke , vinger; det kloptj wie eine zwaerenjdje vinger – dat klopt als een bus; dao leks se vinger en doem nao – daar zou je je vingers bij opeten, aflikken
Bron: Janssen, L. (2013), Limburgs Woordenboek Heels-Nederlands, Heel.
vinger , vînger , zelfstandig naamwoord, mannelijk , vinger/vîngers , vingerke , vinger
Bron: Feijen, Jan (2013), Zoeë Kalle Vae - Weertlands woordenboek, Weerd.
vinger , vinger , zelfstandig naamwoord , vinger; Mandos - Brabantse Spreekwoorden - 2003 - der intje van vèèf vingers èn en benauwd hart (Pierre van Beek - Tilburgse Taalplastiek 1974) - er eentje - gauw bang zijn om iets verkeerd te zullen doen; aarzelen voordat er een beslissing genomen wordt; Mandos - Brabantse Spreekwoorden - 2003 - der zen vingers nie blauw òn hèbbe (Pierre van Beek - Tilburgse Taalplastiek 1972) - een erfenis in het vooruitzicht hebben waar niet veel van verwacht wordt (de vingers worden dan niet blauw van het tellen); WBD III.1.1:159 'vingerlid' = vingerkootje; ook 'voorste lid'
Bron: Sterenborg, W. en E. Schilders (2014), Woordenboek van de Tilburgse Taal (WTT), Tilburg: Stichting Cultureel Brabant


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal