elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: klank

klank , klank in ’t touw , (vrouwelijk) , kronkel in het touw. Isl. hlickr, scheefheid, kromming. Pl. d. klinker, verkeerde vouw in een kleed. Eng. to clinch. Het huwelijk is geklonken. Eng. to cling, omklemmen.
Bron: Halbertsma, J.H. (1835), ‘Woordenboekje van het Overijselsch’, in: Overijsselsche Almanak voor Oudheid en Letteren 1836, Deventer: J. de Lange.
klank , klãnk , (mannelijk) , klãnke , klank.
Bron: Gallée, J.H. (1895), Woordenboek van het Geldersch-Overijselsch Dialect, aanhangsel Twents
klank , [kronkel in touw] , klãnke , (mannelijk) , kronkel in touw.
Bron: Gallée, J.H. (1895), Woordenboek van het Geldersch-Overijselsch Dialect, aanhangsel Twents
klank , klanke , klank , (mannelijk) , klanke , klank; te klanke gaon, hard schreeuwen.
Bron: Gallée, J.H. (1895). Woordenboek van het Geldersch-Overijselsch Dialect. Deventer: H.P. Ter Braak
klank , klanke , kronkel in touw.
Bron: Gallée, J.H. (1895). Woordenboek van het Geldersch-Overijselsch Dialect. Deventer: H.P. Ter Braak
klank , klang , (zelfstandig naamwoord mannelijk) , Bij het maken van een zinken dak. De zinken bekleding der roeflatten. Zie verder op roef.
Bron: Boekenoogen, G.J. (1897), De Zaanse Volkstaal. Deel II: Zaans Idioticon - Aanvullingen. Zaandijk (herdruk 1971)
klank , klaonk , vrouwelijk , klank
Bron: Jonker, L. & H.G. van Grol (z.j., ca 1940), Woordenboek dialect van Vriezenveen
klank , klaank , zelfstandig naamwoord, mannelijk , klank
Bron: Schönfeld Wichers, K.D. (1959), Woordenboek van het Rijssens dialect, herdruk 1996, z.pl.
klank , klaank , zelfstandig naamwoord, mannelijk , kink
Bron: Schönfeld Wichers, K.D. (1959), Woordenboek van het Rijssens dialect, herdruk 1996, z.pl.
klank , klank , mannelijk , klanke , klènkske , klank.
Bron: Schelberg, P.J.G. (1986), Woordenboek van het Sittards dialect, Amsterdam
klank , klank , kink, afgekneld stukje in slang of darm.
Bron: Werkgroep Dialekt van het Cultuur Historisch Genootschap Raalte (1995), Nieuw Sallands Woordenboek, Raalte
klank , klank , klank.
Bron: Werkgroep Dialekt van het Cultuur Historisch Genootschap Raalte (1995), Nieuw Sallands Woordenboek, Raalte
klank , klank , klaank , de , klanken , (Zuidoost-Drenthe, Noord-Drenthe). Ook klaank (Zuidwest-Drenthe, Midden-Drenthe) = 1. klank Der zit een mooie klaank in dat orgel (Uff), In die zaal zit een goeie klaank goede acoustiek (Ruw), Hij hef een mooie klank op zien instrument speelt goed (Bov), Der zit ok ’n klank in die hamer die hamer is te licht (Klv), Dat holt zit gien klank mèer in dat hout deugt niet meer (Sle) 3. kronkel (Zuidoost-Drenthe, hy) Het pèerd hef ’n klank in de darm torsie (Sle), As vroeger de mèensken een klank in de darm hadden, gungen ze der wal an kepot (Oos)
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
klank , klank , klank, toon
Bron: Fien, A., Ph.C.G.M. Bloemhoff-de Bruijn en J. Gunnink (2000), Woordenboek van de Kamper Taal, Kampen
klank , klanke , slechte naam. Wat ’n klank hef dât mèènse an de konte.
Bron: Dialectwârkgroep Heerde/Waopmvelde (2004), Nieje Heerder Woordnboek, Heerde.
klank , klaank , zelfstandig naamwoord , de; 1. waarneembaar geluid 2. toon, wijze van klinken 3. spraakklank: klanksegment of opeenvolging van klanksegmenten, het klinken van een woord of een eenheid van woorden
Bron: Bloemhoff, H., J. Withaar, A. Bloemhoff en T. Bontekoe (2005), Stellingwarfs-Nederlands Verklarend Handwoordenboek (SNVH), Berkoop/Oldeberkoop: Stichting Stellingwarver Schrieversronte.
klank , klaank , zelfstandig naamwoord mannelijk , klaanke , - , klank , VB: D'n ueleger van de kërk van Groéselt hèt 'nne sjoene klaank.
Bron: Jaspars, G. en H. Fiévez (2006-2008), Woordenboek van het Gronsvelds, Gronsveld/Ryckholt
klank , klâânk , klank.
Bron: Luysterburg, J. e.a. (2007), Dialecten in het Zuidkwartier. Hoogerheide, Ossendrecht, Putte, Woensdrecht, Heemkundekring Het Zuidkwartier.
klank , klânk , zelfstandig naamwoord, mannelijk , klânke , klênkske , klank
Bron: Feijen, Jan (2013), Zoeë Kalle Vae - Weertlands woordenboek, Weerd.
klank , klaank , klank , zelfstandig naamwoord , klank; 'k Steek men aawe breeje klaanke; noot meer onder stoel' en baanke; 'k zal oe zinge, stug en stoer; klaor en open as 'nen boer! (Piet Heerkens; uit: D’n örgel, ‘Moedertaol’, 1938); Mandos - Brabantse spreekwoorden (2003) -  óp et Gurke waor de klaank zat, in de stad waor de staank zat (RL'53) - uitvaart en klokkegelui op het Goirke, waarna begrafenis in de stad; WBD (III.3.3:85) klaank = klank v.e. klok, ook: tôon, klòkketôon
Bron: Sterenborg, W. en E. Schilders (2014), Woordenboek van de Tilburgse Taal (WTT), Tilburg: Stichting Cultureel Brabant


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal