elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: vriezen

vriezen , vriezen , rillen van koude. Ik vries, ik bibber; ik vroor, ik bibberde.
Bron: Halbertsma, J.H. (1835), ‘Woordenboekje van het Overijselsch’, in: Overijsselsche Almanak voor Oudheid en Letteren 1836, Deventer: J. de Lange.
vriezen , friezen , ’t friest hem zoo = hij is zoo kouwelijk.
Bron: Ballot, A. (1870), Eigenaardigheden van het Twentsche dialect, uitgegeven in 1968, Hengelo.
vriezen , vrös , vriest; asʼt dör vrös = als het doorvriest, Gron. asʼt deurvrust.
Bron: Molema, H. (1889), Proeve van een woordenboek der Drentsche volkstaal in de 19e eeuw, handschrift
vriezen , vrieezen , vreezen , (sterk werkwoord) , (vroos, evrózen), 1. vriezen. 2. (onpers.) koude voelen; mij vrös, ik heb het koud.
Bron: Gallée, J.H. (1895). Woordenboek van het Geldersch-Overijselsch Dialect. Deventer: H.P. Ter Braak
vriezen , vrijzen , vriezen. Spreekwoord: Op old ies vrust ’t licht = eene verbroken verkeering wordt licht weer aangeknoopt, immers: oude liefde roest niet. – Ook zegt men het in betrekking tot dronken worden.
vrust = vriest; ’t vrust bakstijnen = ’t vriest streng. Drentsch vrös.
Bron: Molema, H. (1895), Woordenboek der Groningsche Volkstaal in de 19e eeuw (handschrift met aanvullingen op gedrukte editie uit 1887)
vriezen , vreere , vriezen.
Bron: Daelen-Meuter, Jos. van (ca. 1937), Venloos waordebook, ongepubliceerd typoscript, Venlo.
vriezen , vreizen , vrää, evrään; het vrös , vriezen
Bron: Jonker, L. & H.G. van Grol (z.j., ca 1940), Woordenboek dialect van Vriezenveen
vriezen , vreezn , werkwoord, sterk , 3e persoon enkelvoud tegenwoordige tijd: vrùs, 3e persoon enkelvoud verleden tijd: vreus , vriezen
Bron: Schönfeld Wichers, K.D. (1959), Woordenboek van het Rijssens dialect, herdruk 1996, z.pl.
vriezen , vreize , vroor, haet gevraore , vriezen. ’t Vrus tösje man en vrou: het vriest erg hard. Ės ’t om sint Mattis vrus, vrus ’t feertich nachte: als het omstreeks sint Mathijs (24 februari) vriest, vriest het veertig nachten achter elkaar.
Bron: Schelberg, P.J.G. (1986), Woordenboek van het Sittards dialect, Amsterdam
vriezen , vreezje , vriezen.
Bron: Crompvoets, H. en J. van Schijndel (1991), Mééls Woordeboe:k. Meijel: Medelo.
vriezen , vrös , ’t vrös oe nog wè een keer op ’n emmer: jij komt nog wel een keer op de koffie!
Bron: Werkgroep Dialekt van het Cultuur Historisch Genootschap Raalte (1995), Nieuw Sallands Woordenboek, Raalte
vriezen , vriezen , vrezen, vreeizen, vreizen, vraizen , sterk werkwoord, onovergankelijk , Ook vrezen (Midden-Drenthe, Zuidwest-Drenthe), vreeizen (Midden-Drenthe), vreizen (Kop van Drenthe, Zuidoost-Drents veengebied), vraizen (Kop van Drenthe, Veenkoloniën) = vriezen Het kun wel is flink vreeizen, het is zo helder (Bal), Het vrust nuver, ik zal mien duffel mor antrekken (Twe), Haon was kam vroren bevroren (Eel), Het water was der onderweg evrèuren, het was allemaole bomies (Hgv), Het is zo kaold, het vrus vannacht tussen man en vrouw het is erg koud (Sle), Aj moos wilt eten, mut het eerst vrèuren hebben (Bei), Het vroor dat het knapte (Bov), Het is roeg voren een beetje aangevroren (Dro), ...wit vroren met een wit laagje (Bco), (zelfst.) Het kun nog wel weer op een vriezen angaon weer beginnen te vriezen (Ruw) * Op aold ies wil het nog wal gauw vriezen oude verkering komt gemakkelijk weer aan (de); Wat hef het vreuren, zee aol Derk, de slief stun stief in de brij (ov), ...de pook stun stief bij de kachel (Mep)
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
vriezen , vriezen , vrîêzen , vrös, vreur, vreuren, evreuren , (Kampen) vriezen. Ook: vrîêzen (Kampereiland, Kamperveen)
Bron: Fien, A., Ph.C.G.M. Bloemhoff-de Bruijn en J. Gunnink (2000), Woordenboek van de Kamper Taal, Kampen
vriezen , vriezn , vriezen.
Bron: Dialectwârkgroep Heerde/Waopmvelde (2004), Nieje Heerder Woordnboek, Heerde.
vriezen , vrieze , werkwoord , vries, vroor, gevrore/gevrooze , [veroud] vriezen
Bron: Werkgroep Dialecten Hoeksche Waard (2006), Hoekschewaards woordenboek, Klaaswaal.
vriezen , vrere , vreze , werkwoord , vroer, gevroere , vriezen , (afw. vorm o.t.t. 't vrûis) Zw: 't Vroer sjtejn: het vroor dat het kraakte Zw: Dis naach gèit 't hél vrere, 't vrûis tössje maan en vroûw.; vreze
Bron: Jaspars, G. en H. Fiévez (2006-2008), Woordenboek van het Gronsvelds, Gronsveld/Ryckholt
vriezen , gevrôrre , gevroren
Bron: Peels-Mollen, J. met werkgroep Weerderheem in Valkenswaard (Ed.) (2007), M’n Moederstaol. Zôô gezeed, zôô geschreeve. Almere/Enschede: Van de Berg.
vriezen , vreze , vruustj, vroear, gevroeare , vriezen , ’t Haet hel gevroeare. ’t Vruustj det ’t kraaktj.
Bron: Tonnaer, M. en Har Sniekers (eindred.), (2012), Thoears Woeardebook, Thorn
vriezen , vreze , werkwoord , vruusjtj, vroeër, gevroeëre , vriezen
Bron: Janssen, L. (2013), Limburgs Woordenboek Heels-Nederlands, Heel.
vriezen , vreêze , werkwoord , vruusj/vrusj, vroeër/vroor, gevroeëre/gevrore , vriezen
Bron: Feijen, Jan (2013), Zoeë Kalle Vae - Weertlands woordenboek, Weerd.
vriezen , vrieze , sterk werkwoord , vriezen; B vrieze - vroor - gevroore; As 't naaw ok mar zô lang goei weer blijft en nie begient te vriezen dè de kaaien er van barsten. (Kubke Kladder; ps. v. Pierre van Beek; NTC; Uit ‘t klokhuis van Brabant 7; 30-11-1929); Cornelissen & Vervliet - Idioticon van het Antwerpsch dialect - 1899 - VRIEZEN vroos, gevrozen, niet vroor, gevrozen.
Bron: Sterenborg, W. en E. Schilders (2014), Woordenboek van de Tilburgse Taal (WTT), Tilburg: Stichting Cultureel Brabant
vriezen , vraeze , vraor – gevraore , vriezen; ’t vruus
Bron: Arts, Jan (2015), Brónsgreun Bukske, Editie Veldes dialek, Velden.


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal