elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: pinkelen

pinkelen , pinkelen , Spel met een aan beide einden aangepunt stokje en een slagplankje.
Bron: Beets, A. (1927), ‘Utrechtsche Volkswoorden en Volksgezegden’, in: Driemaandelijksche bladen 22, 1, 1-30, 73-84. Groningen
pinkelen , pingkele , pingkelde, haet gepingkelt , pinkeren, zie: “Woordenboek van het Sittards dialect van P.J.G. Schelberg”, Kenjersjpeelkes, blz. 511.
Bron: Schelberg, P.J.G. (1986), Woordenboek van het Sittards dialect, Amsterdam
pinkelen , peenkele , spel woabeej de peenkel (en sigaarvörmig stukske hôlt) mit en plaenkske wuurt weggehówd. Deen d’r “aan” is, mótte peenkel truggoëje nár de “pot”. Degene ván wie de peenkel ut wietste vánne pot blief ligge, haed verloare.
Bron: Kuipers, Cor e.a. (1989), È maes inne taes. Plat Hôrster, Horst.
pinkelen , pînkele , werkwoord , afdingen, kinderspel, pingelen
Bron: Feijen, Jan (2013), Zoeë Kalle Vae - Weertlands woordenboek, Weerd.
pinkelen , pienkele , pienkelde – gepienkeld , plassen
Bron: Arts, Jan (2015), Brónsgreun Bukske, Editie Veldes dialek, Velden.


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal