elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: wijzer

wijzer , [van een klok] , wijsder , wijzer (van de klok): De wijsders van de klok van den Domstoren. De graote, de kleine wijsder.
Bron: Beets, A. (1927), ‘Utrechtsche Volkswoorden en Volksgezegden’, in: Driemaandelijksche bladen 22, 1, 1-30, 73-84. Groningen
wijzer  , wiezer , wijzer.
Bron: Daelen-Meuter, Jos. van (ca. 1937), Venloos waordebook, ongepubliceerd typoscript, Venlo.
wijzer , wiizer , mannelijk , wiizers , wijzer (o.a. van een klok)
Bron: Jonker, L. & H.G. van Grol (z.j., ca 1940), Woordenboek dialect van Vriezenveen
wijzer , wiezr , zelfstandig naamwoord, mannelijk , latje aan stikke om de volgende rij aan te wijzen
Bron: Schönfeld Wichers, K.D. (1959), Woordenboek van het Rijssens dialect, herdruk 1996, z.pl.
wijzer , wiezer , mannelijk , wiezesj , wiezerke , wijzer.
Bron: Schelberg, P.J.G. (1986), Woordenboek van het Sittards dialect, Amsterdam
wijzer , wiezer , de , wiezers , wijzer van de klok Ze hebt de wiezers van de kerktoren met bladgold behandeld (Vri), Klok het maor ein wiezer (Eel), De wiezer zit lös en nou is de klokke veur (Ruw)
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
wijzer , wiezer , zelfstandig naamwoord , de 1. iemand die wijst 2. naald op een wijzerplaat: van een klok, een weegtoestel e.d.
Bron: Bloemhoff, H., J. Withaar, A. Bloemhoff en T. Bontekoe (2005), Stellingwarfs-Nederlands Verklarend Handwoordenboek (SNVH), Berkoop/Oldeberkoop: Stichting Stellingwarver Schrieversronte.
wijzer , wyzer , zelfstandig naamwoord mannelijk , wyzers , wyzerke , wijzer , VB: De groete en de klejne wyzer van de klok.
Bron: Jaspars, G. en H. Fiévez (2006-2008), Woordenboek van het Gronsvelds, Gronsveld/Ryckholt
wijzer , wiezer , (zelfstandig naamwoord) , wijzer van de klok.
Bron: Kraijer, M., H. Mulder, D. Visscher en Ph. Bloemhoff (2009), Op zien Zwols: Woordenboek van de Zwolse Taal, Kampen: IJsselacademie
wijzer , wiesder , klokkenwijzer.
Bron: Scholtmeijer, H. (2011), Veluws handwoordenboek, Almere.
wijzer , wiezer , (mannelijk) , wiezers , wiezerke , wijzer , De kleine en de groeate wiezers vanne klok.
Bron: Tonnaer, M. en Har Sniekers (eindred.), (2012), Thoears Woeardebook, Thorn
wijzer , wiezer , zelfstandig naamwoord , wiezers , wiezerke , wijzer
Bron: Janssen, L. (2013), Limburgs Woordenboek Heels-Nederlands, Heel.
wijzer , wiêzer , zelfstandig naamwoord, mannelijk , wiêzers , wiêzerke , wijzer
Bron: Feijen, Jan (2013), Zoeë Kalle Vae - Weertlands woordenboek, Weerd.
wijzer , wèèzer , zelfstandig naamwoord , wijzer; de grôoten èn de klèène wèèzer; Cornelissen & Vervliet - Idioticon van het Antwerpsch dialect - 1899 - WIJZER znw.m. - De wijzer in 't rond slapen - 12 uur slapen
Bron: Sterenborg, W. en E. Schilders (2014), Woordenboek van de Tilburgse Taal (WTT), Tilburg: Stichting Cultureel Brabant
wijzer , wie~zer , wijzer
Bron: Arts, Jan (2015), Brónsgreun Bukske, Editie Veldes dialek, Velden.


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal