elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: wreef

wreef , wrîje , vrîje, vree, vrije , (vrouwelijk) , wreef van den voet.
Bron: Gallée, J.H. (1895). Woordenboek van het Geldersch-Overijselsch Dialect. Deventer: H.P. Ter Braak
wreef , vrei , vrij , van den voet = wreef. Oostfriesch vrei, Oud-Friesch voetwerst = voetgewricht; Engelsch wrist = gewricht; Angel-Saksisch vraestan; Engelsch to wrest = draaien; zie [ook]: krap 3.
Bron: Molema, H. (1895), Woordenboek der Groningsche Volkstaal in de 19e eeuw (handschrift met aanvullingen op gedrukte editie uit 1887)
wreef , vrieë , (mannelijk) , Wreef van den voet. Mnl. wrige. Tijdschr. III. 216.
Bron: Draaijer, W. (1896). Woordenboekje van het Deventersch Dialect. ’s-Gravenhage: Martinus Nijhoff
wreef , wreech , vreech , wreef van den voet.
Bron: Beets, A. (1927), ‘Utrechtsche Volkswoorden en Volksgezegden’, in: Driemaandelijksche bladen 22, 1, 1-30, 73-84. Groningen
wreef , vrieë , (mannelijk) , Wreef van den voet. Mnl.: wrige. Tijdschr. III, p. 216.
Bron: Draaijer, W. (2e druk 1936), Woordenboekje van het Deventersch Dialect, Deventer: Kluwer.
wreef  , vrej , (kort uitspreken) , wreef van den voet.
Bron: Daelen-Meuter, Jos. van (ca. 1937), Venloos waordebook, ongepubliceerd typoscript, Venlo.
wreef , vrieje , vrouwelijk , wreef van de voet
Bron: Jonker, L. & H.G. van Grol (z.j., ca 1940), Woordenboek dialect van Vriezenveen
wreef , vrieje , zelfstandig naamwoord, vrouwelijk , vriejn , vriejken , wreef
Bron: Schönfeld Wichers, K.D. (1959), Woordenboek van het Rijssens dialect, herdruk 1996, z.pl.
wreef , vrij , vrije , wreef (van de voet)
Bron: Steenhuis, F.H. (1978), Stoere en Olderwetse Grunneger Woorden, Wildervank: Dekker & Huisman
wreef , vree , zelfstandig naamwoord de , Variant van wreef. | Ik moet ’n skoen mit ’n houge vree.
Bron: Pannekeet, J. (1984), Westfries Woordenboek, Wormerveer
wreef , vrief , mannelijk , vrieve , vriefke , wreef.
Bron: Schelberg, P.J.G. (1986), Woordenboek van het Sittards dialect, Amsterdam
wreef , vri-j , wreef.
Bron: Kuipers, Cor e.a. (1993), Zò bót ás en hiëp. Plat Hôrster, Horst.
wreef , vrieje , wreef.
Bron: Bos-Vlaskamp, G. e.a. (1994), Olster woorden, Olst.
wreef , vrieje , wreef (zn.).
Bron: Werkgroep Dialekt van het Cultuur Historisch Genootschap Raalte (1995), Nieuw Sallands Woordenboek, Raalte
wreef , vrei , vreie, vree , de , (Zuidoost-Drents zandgebied, Midden-Drenthe, Kop van Drenthe). Ook vreie (Midden-Drenthe, veengebieden Oost-Drenthe), vree (Zuidoost-Drents zandgebied) = wreef Jaan drag aaid tripklompen; in aander klompen kreg e aaid last van zien vreien (Eex), z. ook wring
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
wreef , vri’je , wreef
Bron: Fien, A., Ph.C.G.M. Bloemhoff-de Bruijn en J. Gunnink (2000), Woordenboek van de Kamper Taal, Kampen
wreef , vrieje , wreef. Aj ’n hoge vrieje heb, dan kuj niet mâklek passnde schoene kriegn.
Bron: Dialectwârkgroep Heerde/Waopmvelde (2004), Nieje Heerder Woordnboek, Heerde.
wreef , vreef , zelfstandig naamwoord , vreeve , vreefie , wreef Hij had zukke hôôge vreeve dat de klompemaker d’r rekening mee hieuw Zie ook vricht
Bron: Werkgroep Dialecten Hoeksche Waard (2006), Hoekschewaards woordenboek, Klaaswaal.
wreef , vreje , vreve , (zelfstandig naamwoord) , wreef.
Bron: Kraijer, M., H. Mulder, D. Visscher en Ph. Bloemhoff (2009), Op zien Zwols: Woordenboek van de Zwolse Taal, Kampen: IJsselacademie
wreef , vrie , vree , vriejer, vrieje, vri-je, vrief, vrieve , (zelfstandig naamwoord) , wreef.
Bron: Scholtmeijer, H. (2011), Veluws handwoordenboek, Almere.
wreef , vreef , vrief , (vrouwelijk) , vreef , wreef , Es se hoeag vreef höbs, is ’t lestig óm passendje sjoon te vinje.
Bron: Tonnaer, M. en Har Sniekers (eindred.), (2012), Thoears Woeardebook, Thorn
wreef , vrief , zelfstandig naamwoord , vrieve , vriefke , wreef
Bron: Janssen, L. (2013), Limburgs Woordenboek Heels-Nederlands, Heel.
wreef , vri-j , zelfstandig naamwoord, mannelijk , wreef
Bron: Feijen, Jan (2013), Zoeë Kalle Vae - Weertlands woordenboek, Weerd.
wreef , vrieëf , vreef , zelfstandig naamwoord, vrouwelijk , vrieëve/vreêve , vrieëfke/vreefke , tweede vorm Buitenijen (kerkdorpen rondom stadskern), Nederweerts, Ospels; wreef
Bron: Feijen, Jan (2013), Zoeë Kalle Vae - Weertlands woordenboek, Weerd.
wreef , wrêef , vrêef , zelfstandig naamwoord , wreef; De Wijs – (gehoord over ’n pijnlijke voet: ) ’t gao nie goed mee de wrééf van munne voet (09-04-1973); WNT VREEF = wreef
Bron: Sterenborg, W. en E. Schilders (2014), Woordenboek van de Tilburgse Taal (WTT), Tilburg: Stichting Cultureel Brabant


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal