elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: speuren

speuren , speuren , (intransitief werkwoord) , afspeuren, blinken. Dat speurt af, het is een speurtje, hij vindt die verw te speurig, laat het maar wat minder speuren.
Bron: Bouman, J. (1871), De Volkstaal in Noordholland, Purmerend.
speuren , speuren , (zwak werkwoord) , intransitief In het oog vallen, helder afsteken; van kleuren. Synon. spinken. || Ik wil geen rood lint op me hoed hebben; dat speurt zo. – Ook elders in N.-Holl. (BOUMAN 101). – Vgl. afspeuren, speurig en speurtje.
Bron: Boekenoogen, G.J. (1897), De Zaanse Volkstaal. Deel II: Zaans Idioticon - Aanvullingen. Zaandijk (herdruk 1971)
speuren , spuurn , werkwoord, zwak , 1 merken, 2 aan ’t spoor volgen, 3 missen, ontberen
Bron: Schönfeld Wichers, K.D. (1959), Woordenboek van het Rijssens dialect, herdruk 1996, z.pl.
speuren , speure , werkwoord , Ook: in het oog lopen, afsteken (van kleuren en kleding).
Bron: Pannekeet, J. (1984), Westfries Woordenboek, Wormerveer
speuren , sjpäöre , werkwoord , sjpäörde, haet gesjpäört , speuren; in één lijn lopen; iets in de gaten krijgen. De fits sjpäört neit: de wielen van de fiets lopen niet in een lijn. Sjpäörste al gėt: merk je al iets? Ze zeen nao ’m ent sjpäöre: ze zoeken naar hem.
Bron: Schelberg, P.J.G. (1986), Woordenboek van het Sittards dialect, Amsterdam
speuren , speuren , het spoor volgen.
Bron: Zegers, A. (1999), Het dialect van het land van Ravenstein, in het bijzonder van Uden en Zeeland, Uden.
speuren , speuren , speuren
Bron: Fien, A., Ph.C.G.M. Bloemhoff-de Bruijn en J. Gunnink (2000), Woordenboek van de Kamper Taal, Kampen
speuren , speuren , werkwoord , 1. bespeuren, merken 2. zoeken, opsporen
Bron: Bloemhoff, H., J. Withaar, A. Bloemhoff en T. Bontekoe (2005), Stellingwarfs-Nederlands Verklarend Handwoordenboek (SNVH), Berkoop/Oldeberkoop: Stichting Stellingwarver Schrieversronte.
speuren , sjpëure , werkwoord , sjpëurde, gesjpëurd, sjpëurenterre , speuren , VB: 'r Bloojde zoe, de kôs 'm sjpëure. Zw: Neet mie te sjpëure zién: spoorloos verdwenen zijn.; bespeuren sjpëure (sjpëurde, gespëurd) VB: 'r Ês nuurges te sjpëure , God wêt oe dè noé weer oét hynk.; spoorloos (spoorloos verdwenen) neet mie te sjpëure VB: V'r hebbe uüveraal gezeuk, 'r ês nuurges te sjpëure.
Bron: Jaspars, G. en H. Fiévez (2006-2008), Woordenboek van het Gronsvelds, Gronsveld/Ryckholt
speuren , speure , het spoor volgen
Bron: Bergh, N. van den, e.a. (2007), Um nie te vergeete. Schaijks dialectboekje, Schaijk.


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal