elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: aanstoken

aanstoken , anstookĕlĕn , (vuur) opstoken.
Bron: Ebbinge Wubben, C.H. (1907), ‘Staphorster Woordenlijst’, in: Driemaandelijkse Bladen 6, 61-94
aanstoken , á stoake , óphitse.
Bron: Kuipers, Cor e.a. (1989), È maes inne taes. Plat Hôrster, Horst.
aanstoken , ônstókt , aansteekt , És'get vuurke ônstókt moet'ter ók zén és'ser dan strónt ôn de knikker is. Als je het vuurtje aansteekt moet je er ook zijn als er moeilijkheden komen.
Bron: Hendriks, W. (2005), Nittersels Wóórdenbuukske. Dialect van de Acht Zaligheden, Almere
aanstoken , ônstooke , aansteken
Bron: Bergh, N. van den, e.a. (2007), Um nie te vergeete. Schaijks dialectboekje, Schaijk.
aanstoken , ènstooke , èngestókt, èngestooke , aanstoken , ’n Vuurke ènstooke. Een vuurtje aanstoken., Hèij hi ’t vuurke èngestókt. Hij heeft het vuurtje aangestookt. Hij is met de ruzie begonnen.
Bron: Laat, G. de (2011), Zoo prôte wèij in Nuejne mi mekaâr, Nuenen


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal