elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: groetenis

groetenis , [groet] , grö̂tenisse , (vrouwelijk) , groet.
Bron: Gallée, J.H. (1895). Woordenboek van het Geldersch-Overijselsch Dialect. Deventer: H.P. Ter Braak
groetenis , groutenis , grout’nis , groete; groutenis thoes! of: ie mouten de groutenis doun! ook, wat meer ouderwetsch: groutenis en gebedenis (v. Dale: gebiedenis), waarop geantwoord wordt: ’k zel ’t vreimoaken, ook: ’t zel nijt mekijêrn, ’k zel ’t bestellen, of: ’k zel ’t woarnemen; – ’k zōl joe de groutenis doun van onze volk = ik moet u de groete van mijne ouders overbrengen; hou is ’t ’t hoes? – antwoord: goud, groutenis bêlast; zoo: mem is dood, groutenis belast; “Nou, groutenis an joen man! ’k Zel ’t vrij moaken” zij hebben mie gijn groutenis mitdoan, want zij wijten nijt da’k hier bin; ’k heb veur joe ’n groutenis in de buutse = ik heb eene groete over te brengen. Zóó gewoon is zulk een gebruik dat velen bij eene geheel toevallige ontmoeting op de vraag: hou is thoes? of: hou gait ’joen volk? antwoorden: goud, groutenis! Het woord wordt ook spottend gebezigd, als bv. iemand heengaat, die zijn’ zin niet kon krijgen, dien men dan naroept: groutenis!jà, groutenis! zooveel als: mis, hoor! Oostfriesch, Nedersaksisch: grötnisz freemaken = eene opgedragene groete bestellen. (v. Dale: groetenis = groet aan iemand die afwezig is. – Toch moet het o.i. in het Nederlandsch als verouderd beschouwd worden, daar het voor: groete, en: kompliment heeft plaats gemaakt.)
Bron: Molema, H. (1895), Woordenboek der Groningsche Volkstaal in de 19e eeuw (handschrift met aanvullingen op gedrukte editie uit 1887)
groetenis , groetĕnis , groete.
Bron: Ebbinge Wubben, C.H. (1907), ‘Staphorster Woordenlijst’, in: Driemaandelijkse Bladen 6, 61-94
groetenis , groetenis , zelfstandig naamwoord de , Verouderd voor groeten. | Doen ze allegaar de groetenis. Vgl. Fries groetenis.
Bron: Pannekeet, J. (1984), Westfries Woordenboek, Wormerveer
groetenis , groetenis , grotenis, groetenisse, groutenis , groetenissen , (Zuidoost-Drents zandgebied, Veenkoloniën, Zuidwest-Drenthe, Kop van Drenthe). Ook grotenis (Zuidwest-Drenthe, noord), groetenisse (Zuidwest-Drenthe, zuid), groutenis (Kop van Drenthe) = groet, groetenis De groetenis van oes allen (Oos), De groetenis! wees gegroet, gezegd bij afscheid (Dwi), Ik mus oe de groetenisse aoverbrengen (Hgv), Doe de groetenis an oen volk (Eli), De goeie heur en groutenis (Row)
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
groetenis , groetenisse , groeten
Bron: Fien, A., Ph.C.G.M. Bloemhoff-de Bruijn en J. Gunnink (2000), Woordenboek van de Kamper Taal, Kampen
groetenis , groetenis , groetenisse, groetnis , zelfstandig naamwoord , de 1. groetenis, groet 2. gegroet, tot ziens, in de groetenis(se)
Bron: Bloemhoff, H., J. Withaar, A. Bloemhoff en T. Bontekoe (2005), Stellingwarfs-Nederlands Verklarend Handwoordenboek (SNVH), Berkoop/Oldeberkoop: Stichting Stellingwarver Schrieversronte.


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal