elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: mieghommel

mieghommel , [mier] , mieghummels , mieren. Gron. mieghummel, miegijmke, pishoamer, mierhoamel = mier; Oostfr. miegeemke, mieghamel, mieghamer; Westf. miegampelte; Neders. Holst miegeemke, Eng. pismire, emmelt, Deensch pismyre, AS. myra, asmet, Celt. myr, Friesch eemelaar, Geld. emt, HD. Ameise. Van: miegen = pissen, Friesch Neders. miegen, migen; Teuth. myghen, IJsl. miga, AS. migan, Lat. mingere. Zie: iem.
Bron: Molema, H. (1889), Proeve van een woordenboek der Drentsche volkstaal in de 19e eeuw, handschrift
mieghommel , mieghummel , mierhoamel , bij Swaagman eimertje, en: miegeimerke = mier. Drentsch mieghummel, Oostfriesch mîgêmke, mîghâmel, mîghâmer, mîgâmel, mîgâmer, mîghêmke, mîger, mîgerke, mîgelke, mîre, pissebülte, Westfaalsch migampelte, Nedersaksisch Holsteinsch miegeemke; Kil. pisimme, pisemme, pismiere; Engelsch pismire; emmet; Deensch pismyre, Angel-Saksisch myra, aemet, Celtisch myr, Friesch eemelaar, Geldersch emt, Hoogduitsch Ameise, Leichameise. Zie: miegen, en: ijmerke. (De meeste benamingen komen hiervan, dat deze diertjes, bij eenige drukking, een scherp vocht van zich geven, dat eene lastige prikkeling op de huid veroorzaakt.)
Bron: Molema, H. (1895), Woordenboek der Groningsche Volkstaal in de 19e eeuw (handschrift met aanvullingen op gedrukte editie uit 1887)
mieghommel , miechommĕl , mier.
Bron: Ebbinge Wubben, C.H. (1907), ‘Staphorster Woordenlijst’, in: Driemaandelijkse Bladen 6, 61-94
mieghommel , mieghummel , mier
Bron: Steenhuis, F.H. (1978), Stoere en Olderwetse Grunneger Woorden, Wildervank: Dekker & Huisman
mieghommel , mieghummel , klein kind, kruimeltje.
Bron: Werkgroep Dialekt van het Cultuur Historisch Genootschap Raalte (1995), Nieuw Sallands Woordenboek, Raalte
mieghommel , mieghummel , mieghammel, mieghommer, mieghommel, mieghömmel, mi , de , Ook mieghammel (Zuidoost-Drents veengebied), mieghommer (Zuidoost-Drents veengebied), mieghommel (Zuid-Drenthe), mieghömmel (Wsv), mieghemp (Scho), miegempe (Coe), mighommel (Pdh) = mier Der zit een huil nust mieghummels onder het straotje (Erf), Kruzemunt wurd bij de mure langes ezet um de mieghummels te wèren (Koe), Hij is zo drok as een mieghummel (Hgv)
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal