elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: aardappelschillen

aardappelschillen , eerdappelschillen , eerappelschillen , zie: eerdappeljassen.
Bron: Molema, H. (1895), Woordenboek der Groningsche Volkstaal in de 19e eeuw (handschrift met aanvullingen op gedrukte editie uit 1887)
aardappelschillen , jappelschellen , schellen jappel, jappel escheld , aardappels schillen.
Bron: Werkgroep Dialekt van het Cultuur Historisch Genootschap Raalte (1995), Nieuw Sallands Woordenboek, Raalte
aardappelschillen , eerpelschellen , werkwoord , aardappels schillen
Bron: Bloemhoff, H., J. Withaar, A. Bloemhoff en T. Bontekoe (2005), Stellingwarfs-Nederlands Verklarend Handwoordenboek (SNVH), Berkoop/Oldeberkoop: Stichting Stellingwarver Schrieversronte.
aardappelschillen , èèrepelschèlle , zwak werkwoord , "aardappels schillen; • Kees en Bart: 'errepuls gescheld'; • Lodewijk van den Bredevoort - Daor zitte drie van die knaape tusse, die bèùte et èèrpelschelle, ginne pôot in et höshaawe ötsteeken. (Lodewijk van den Bredevoort – ps. v. Jo van Tilborg, Kosset den brèùne eigeluk wel trekken? Dl. 2, Tilburg 2007); • Lodewijk van den Bredevoort - Eèrpel hoefde ons Thea nie te schelle, dè deeje de manne, die dè al jaore deeje, ’s aoves nao den bottram. (Lodewijk van den Bredevoort – ps. v. Jo van Tilborg, Kosset den brèùne eigeluk wel trekken? Dl. 2, Tilburg 2007); • Piet van Beers - ‘Unne lange wènter’; (…); De blaojkes die zèn allang van de bôome. / Dè blèèft zeeker zôo, nòg 'n mònd òf tweej, drie. / Hoe dieje lange wènter goed dur te koome. / Dè weet ik zôo krèk op 't momènt nòg nie. / Mar meej dè ik dè dènk, heur ik ons Keej al roepe: ""Zèg Peer, de èèrpel moete geschèld. Èn ge zot tòch stòffe èn de köpkes omwaase. / Èn hoe ist meej de gruunte gestèld?""; (CuBra - 23 februari 2004); Jodocus - ‘Japanse kers-idylle’ (in het dialect van Moergestel): Hij stao daor zo freet as un himmels boeket /; Op mun graasveld te geuren en kleuren. / Ik hè munne stoel in zun schaoduw gezet: / 't is vekaansie! Wè kan me gebeure! / Zwaorlèvige hommels en vliegskes van goud / Zèn druk in de weer rond de blommen; / Ut gromt en ut gonst en ut vliegt en ut dauwt / Om ut uurst bè de honing te kommen. / Van nieje en wepse hèk naauw nog gin laast / Die kunne de kaauw nog nie lèje; / Aachter munne rug in de heg en de maast / Zèn de musse al volop aont vrèje. /; Mun boek laot ik dicht en mun oge gaon toe. / Un zaolig gevuul zo te drome! / Soms denk ik: ik leef pas volop a'k niks doe / A'k mar alles laot gaon en laot kome. / Unnen droom duurt nie lang en den bloesem vergaot; / Daor zun we 't wel meej moete stelle. / Ons To lapt de raome en roept innis kwaod: / 'Ik docht dè gè èrpel zôt schelle!' (Jodocus, pseudoniem van Jacques Stroucken, in: Toemet-hooi); • Lechim - ‘'t Schelle van d'èrpels’; D'r hong 'n plaotje op de deur : / ""Aachterom - zonder belle"" / Daor zaat de Kriest 'nen èèmer vol / Mee èrappel [sic] te schelle. / Ik vroeg: ""Mar meens wè doede naauw? / Dès wérk vur vrouwehaande / Of ligde gij bij jullie Jaans / Ok vort zó strak aon baande?"" / ""Och nèè, dè valt wel mee — zee Kriest — / Mar ze wil gaon kampeere / Daor wordt èrpel-schelle mèn taok / Ik wô't mar is prebeere"" / ""Want d'aander week 'n zaoterdag / Dan gao'me daor al heene / En 'k wil nie vur Jan Klaosse staon / Dörom zè'k vast aon ’t treene."" (De Tilburgse Koerier – ongedateerd knipsel, ca. 1970); • Lechim; Ze snaauwde: ""Schelt de èrpel vast / En gao de raome waasse / Dan kund' ak' naor de mèrt toe zè / Strak op de kiendjes paasse"" (De Tilburgse Koerier – ongedateerd knipsel, ca. 1970)"
Bron: Sterenborg, W. en E. Schilders (2014), Woordenboek van de Tilburgse Taal (WTT), Tilburg: Stichting Cultureel Brabant


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal