elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: aanstaan

aanstaan , anstoan , aandringen, met aandrang vragen of verzoeken; hij het ’r bōt op anstoan om mit hōm te goan. Hooft: aanstaan = aanhouden, dringen. (Bij v. Dale: aanstaan (verouderd), aandringen bij iemand om iets van hem gedaan te krijgen.)
van een deur = op eene kier staan; loat de deur moar anstoan = doe haar niet geheel dicht; de deur stait wied an = de deur is nagenoeg half geopend. (v. Dale: aanstaan = half geopend zijn (van eene deur.))
Bron: Molema, H. (1895), Woordenboek der Groningsche Volkstaal in de 19e eeuw (handschrift met aanvullingen op gedrukte editie uit 1887)
aanstaan , aanstaan , (anstaan) , (onregelmatig werkwoord, intransitief) , Aanhouden bij iemand, om hem tot iets over te halen. ǁ “Och toe, neem nog een koekie.” “Nou, omdat je zo anstaan.” Ik kon niet wegkommen, want ze stingen er allemaal op an, dat ik bleef. Al staan je der nag zo op an, ik doen ’et toch niet. – Vgl. Ned. Wdb. I, 348 op aanstaan, II 1.
Bron: Boekenoogen, G.J. (1897), De Zaanse Volkstaal. Deel II: Zaans Idioticon - Aanvullingen. Zaandijk (herdruk 1971)
aanstaan , aanstaon , staon, steis, steit, stônd, gestaon , bevallen. ’t Steit um aan, het bevalt hem.
Bron: Daelen-Meuter, Jos. van (ca. 1937), Venloos waordebook, ongepubliceerd typoscript, Venlo.
aanstaan , anstoan , werkwoord , 1 bevallen, behagen, 2 bij elkaar komen staan. Goat ees anstoan, nu moet je es horen!
Bron: Schönfeld Wichers, K.D. (1959), Woordenboek van het Rijssens dialect, herdruk 1996, z.pl.
aanstaan , anstaan , werkwoord , Ook: aandringen, aanhouden. | Hai sting maar an, dat op slot ben ik maar mit ’m meegaan.
Bron: Pannekeet, J. (1984), Westfries Woordenboek, Wormerveer
aanstaan , aansjtaon , sjtóng aan, haet of is aangesjtange , aanstaan. Dat sjteit mich neit aan: dat bevalt me niet. De deur sjteit aan: de deur staat op een kiertje.
Bron: Schelberg, P.J.G. (1986), Woordenboek van het Sittards dialect, Amsterdam
aanstaan , anstoan , 1. aanstaan, prettig vinden. 2. op rij staan, b.v. hee hef d’r nog a wat anstoan = hij heeft veel koeien op stal.
Bron: Bos-Vlaskamp, G. e.a. (1994), Olster woorden, Olst.
aanstaan , anstoan , stund an, an estoane , 1. open staan; * de deure stiet an: de deur staat heel iets open, valt niet in de klink; 2. aanstaan.
Bron: Werkgroep Dialekt van het Cultuur Historisch Genootschap Raalte (1995), Nieuw Sallands Woordenboek, Raalte
aanstaan , anstaon , sterk werkwoord, onovergankelijk , 1. bevallen Het stait mie niks an, dat doe altied zo late in hoes komst (Bov), As het die neit aanstaait, most die mor melden (Erf), Het stund mij min an (Hol) 2. ervan staan te kijken Zij hebt een nei huus kocht; gao daor nou is anstaon! daar sta je wel van te kijken (Coe), Gao der non ies anstaon. Non hebt ze marzo het hiele zaakien verkoft, en waor moet ze non hen? (Oos) 3. op een kier staan Die veurdeur stiet an (Emm) 4. in nao anstaon a. erg treffen Het hef hum nao anstaon dat ze hum dat baantien niet gund hebt (Zwe) b. een haar schelen (Zuidoost-Drents veengebied, Kop van Drenthe) Dat hef mie nao anstaon. Ik kun nog net wegspringen (Bco) 5. aanhouden, druk uitoefenen (Zuidwest-Drenthe, Zuidoost-Drents zandgebied) Die koopman steet aordig an; ie kunt hum neet kwiet worden (Die), Het wicht stun an bij de jongen, die twijfelde (Sle), Hie hef aordig anstaon um het gewaar te worden (Sle) 6. op een rij staan Ik har een koppel neuten anstaon (Sle) 7. op punt van kalven staan (N)
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
aanstaan , anstaon , aanstaan, bevallen
Bron: Fien, A., Ph.C.G.M. Bloemhoff-de Bruijn en J. Gunnink (2000), Woordenboek van de Kamper Taal, Kampen
aanstaan , anstaon , aanstaan, op een kier laten staan. Laot de deure mâr ’n bettien anstaon.
Bron: Dialectwârkgroep Heerde/Waopmvelde (2004), Nieje Heerder Woordnboek, Heerde.
aanstaan , anstaon , werkwoord , 1. aanstaan: op een kier staan 2. aangenaam zijn, bevallen 3. aandringen 4. werken, ingeschakeld staan 5. begrijpen, tot zich door laten dringen
Bron: Bloemhoff, H., J. Withaar, A. Bloemhoff en T. Bontekoe (2005), Stellingwarfs-Nederlands Verklarend Handwoordenboek (SNVH), Berkoop/Oldeberkoop: Stichting Stellingwarver Schrieversronte.
aanstaan , añstaan , werkwoord , sta an, stong an, añgestaan , aanstaan, de uitdaging aannemen Ga d’r maor añstaon, d’r stao nie voor Neem de uitdaging maar aan, er is geen kruid tegen gewassen
Bron: Werkgroep Dialecten Hoeksche Waard (2006), Hoekschewaards woordenboek, Klaaswaal.
aanstaan , aonsjtoën, 't good hebbe aonsjtoën , vooruitzichten , (goede vooruitzichten hebben) 't good hebbe aonsjtoën (zie 'staan') VB: Dy hebben 't good aonsjtoën, dy vertrêkke muerge op vekaansie.
Bron: Jaspars, G. en H. Fiévez (2006-2008), Woordenboek van het Gronsvelds, Gronsveld/Ryckholt
aanstaan , ànstòn , aanstaan
Bron: Peels-Mollen, J. met werkgroep Weerderheem in Valkenswaard (Ed.) (2007), M’n Moederstaol. Zôô gezeed, zôô geschreeve. Almere/Enschede: Van de Berg.
aanstaan , anstaon , (werkwoord) , 1. aanstaan. Wat ie edaon ebt stiet mi’j niet an; 2. open staan. De deure stiet ietsien an.
Bron: Kraijer, M., H. Mulder, D. Visscher en Ph. Bloemhoff (2009), Op zien Zwols: Woordenboek van de Zwolse Taal, Kampen: IJsselacademie
aanstaan , aonstaon , 1. beginnen, 2. op een kier staan , 1. gaotr maor aonstaon = begin er maar mee - 2. bij hullie is de aachterdeur nwoojt diecht, die staod’altij aon = bij hen is de achterdeur nooit dicht, die staat altijd op een kier
Bron: Melis, A. van (2011) Bikse Praot. Prinsenbeeks Dialectwoordenboek. Prinsenbeek: Heemkundekring ‘Op de Beek’
aanstaan , ènstòn , bevallen, aanstaan; zie voor vervoeging stòn , Di zal oe ènstòn. Dit zal je bevallen., Gòt ’r mèr ènstòn. Ga er maar aanstaan. Je zult het er zwaar mee krijgen.
Bron: Laat, G. de (2011), Zoo prôte wèij in Nuejne mi mekaâr, Nuenen
aanstaan , aanstaon , 1. aanstaan 2. bevallen, behagen 3. goed (af)gaan , De radio stuit nog aan.
Bron: Tonnaer, M. en Har Sniekers (eindred.), (2012), Thoears Woeardebook, Thorn
aanstaan , aanstaôn , aanstaon , werkwoord , steit aân, stóng/sting aân, aangestange , 1. aanstaan 2. bevallen, plezieren: det zal dich waal aanstaôn – dat zul je wel leuk vinden
Bron: Janssen, L. (2013), Limburgs Woordenboek Heels-Nederlands, Heel.
aanstaan , aanstaon , werkwoord , stieët aan, stóng aan, aangestânge , aanstaan, bevallen
Bron: Feijen, Jan (2013), Zoeë Kalle Vae - Weertlands woordenboek, Weerd.
aanstaan , ònstaon , sterk werkwoord , ònstaon - ston(d) aon - òngestaon , aanstaan; Cees Robben – jouwen meens stao mèn nie aon; dè stond mèn wèl aon; Leo Goemans - Leuvens taaleigen (1936) - AANSTAAN - wkw - bevallen
Bron: Sterenborg, W. en E. Schilders (2014), Woordenboek van de Tilburgse Taal (WTT), Tilburg: Stichting Cultureel Brabant


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal