elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: aanstoot

aanstoot , aansjteut , mannelijk , aanstoot.
Bron: Schelberg, P.J.G. (1986), Woordenboek van het Sittards dialect, Amsterdam
aanstoot , anstoot , ansteut , Ook ansteut (Zuidoost-Drenthe) = aanstoot, ergernis Hij gaf ansteut deur aal bie dat wief te liggen (Bov), Hie nam er anstoot an (Sle)
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
aanstoot , aonsjtoet , zelfstandig naamwoord mannelijk , - , - , aandoening , (aanval van ziekte) aonsjtoet VB: 'nnen aonsjtoet van loûngontsjtëking; ergernis (ergernis veroorzaken) aonsjtoet gëve
Bron: Jaspars, G. en H. Fiévez (2006-2008), Woordenboek van het Gronsvelds, Gronsveld/Ryckholt
aanstoot , nostet , aanstoot (W.-Veluwe).
Bron: Scholtmeijer, H. (2011), Veluws handwoordenboek, Almere.
aanstoot , aanstoeat , (mannelijk) , aanstoot, ontstemming , Det maedje goof aanstoeat mèt die korte klèdjes.
Bron: Tonnaer, M. en Har Sniekers (eindred.), (2012), Thoears Woeardebook, Thorn
aanstoot , aanstoeët , aanstuuët , zelfstandig naamwoord, mannelijk , tweede vorm Weerts (stadweerts); aanstoot, waarschuwing
Bron: Feijen, Jan (2013), Zoeë Kalle Vae - Weertlands woordenboek, Weerd.


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal