elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: adjudant

adjudant , adjuudant , zelfstandig naamwoord, mannelijk , iem., die altijd ’t woord wil hebben
Bron: Schönfeld Wichers, K.D. (1959), Woordenboek van het Rijssens dialect, herdruk 1996, z.pl.
adjudant , adjedant , adjudant , adjedanten , Ook adjudant= adjudant Hij was adjedant in het leger, net as zien vao (Sle)
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
adjudant , adjudaant , zelfstandig naamwoord mannelijk , adjudaante , - , adjudant , VB: 'r Hèt zich 'n adjudaantsplaots bié de sjöttery gegoüwe.
Bron: Jaspars, G. en H. Fiévez (2006-2008), Woordenboek van het Gronsvelds, Gronsveld/Ryckholt


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal