elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: afweten

afweten  , aafweite , weten. i>Van toete nog blaoze aafweite, van niets weten.
Bron: Daelen-Meuter, Jos. van (ca. 1937), Venloos waordebook, ongepubliceerd typoscript, Venlo.
afweten , aafweite , van, wós dervan aaf, haet dervan aafgeweite , op de hoogte zijn van; kennis hebben van; de gevolgen van iets dragen (meestal in negatieve zin).
Bron: Schelberg, P.J.G. (1986), Woordenboek van het Sittards dialect, Amsterdam
afweten , ofweten , onbepaald werkwoord , afweten As er maor ok wat an haepert, lat hie het ofweten (Smi)
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
afweten , ofweten , werkwoord , 1. weten van, weet hebben van 2. in et ofweten laoten niet komen, niet doen wat men mocht verwachten, tekortschieten
Bron: Bloemhoff, H., J. Withaar, A. Bloemhoff en T. Bontekoe (2005), Stellingwarfs-Nederlands Verklarend Handwoordenboek (SNVH), Berkoop/Oldeberkoop: Stichting Stellingwarver Schrieversronte.


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal