elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: bedroeven

bedroeven , bedroeven , zwak werkwoord, overgankelijk , Var. als bij bedroefd = 1. verdriet doen Het ken mie bedruiven, dat het zo laank dreuge is (Twe), Het mot je bedroouven, aj zeeit, hoou ze ʼt spul van de aol leui versmeert (Gas) 2. (wederk.) zich schamen (Midden-Drenthe) Hie mag zuk bedroouven dat e dat anmans had hef (Eex), zie ook bedroefd
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
bedroeven , bedroeven , werkwoord , verdriet aandoen, spijtig vinden
Bron: Bloemhoff, H., J. Withaar, A. Bloemhoff en T. Bontekoe (2005), Stellingwarfs-Nederlands Verklarend Handwoordenboek (SNVH), Berkoop/Oldeberkoop: Stichting Stellingwarver Schrieversronte.
bedroeven , bedreuve , bedreuve, zich , werkwoord , bedreuftj, bedreufdje, bedreufdj , verdrietig worden: dao kan ich mich óm bedreuve – daar kan ik verdrietig van worden
Bron: Janssen, L. (2013), Limburgs Woordenboek Heels-Nederlands, Heel.


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal