elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: bloedje

bloedje , [klein kind] , blôdjes , van kinder. Bloeien van kinders.
Bron: Draaijer, W. (1896). Woordenboekje van het Deventersch Dialect. ’s-Gravenhage: Martinus Nijhoff
bloedje , blö̂djes , van kinder. Bloeien van kinders.
Bron: Draaijer, W. (2e druk 1936), Woordenboekje van het Deventersch Dialect, Deventer: Kluwer.
bloedje , bluujke , o , bluudjes , bloedje (troetelnaam voor een klein kind); bluudjes van kiender koosnaam voor kinderen.
Bron: Kerkhoff, Chris (1970 ev), Dialectwoordenlijst van het Land van Cuijk, Cuijk
bloedje , bluitje , onzijdig , arm kind.
Bron: Schelberg, P.J.G. (1986), Woordenboek van het Sittards dialect, Amsterdam
bloedje , bluujke , zelfstandig naamwoord , hulpeloos kindje.
Bron: Naaijkens, J. (1992), Dè’s Biks – Verklarende Dialectwoordenlijst, Hilvarenbeek
bloedje , bloedtien , het , (Zuidwest-Drenthe, zuid) = lief kind Ach, mien bloedtien, hebt ze oe eplaogd? (Dwij)
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
bloedje , bluugies , bloedjes (kleine kinderen). ’t Bint nog zökke bluugies.
Bron: Dialectwârkgroep Heerde/Waopmvelde (2004), Nieje Heerder Woordnboek, Heerde.
bloedje , bloetien , zelfstandig naamwoord , et; bloedje, in bijv. een bloetien van een kiend
Bron: Bloemhoff, H., J. Withaar, A. Bloemhoff en T. Bontekoe (2005), Stellingwarfs-Nederlands Verklarend Handwoordenboek (SNVH), Berkoop/Oldeberkoop: Stichting Stellingwarver Schrieversronte.
bloedje , bloechie , bloedjie , zelfstandig naamwoord , bloechies, bloedjies , onnozel, hulpeloos kind Ook bloedjie Zie ook wurmpie
Bron: Werkgroep Dialecten Hoeksche Waard (2006), Hoekschewaards woordenboek, Klaaswaal.
bloedje , bleudsje , zelfstandig naamwoord , bakvis , e joonk bleudsje VB: Wat zoe e joonk bleudsje ién zoe 'nnen awwe kël zuút, m'nne leve Slivvenhier.; bleudsjes bloedjes bleudsjes VB: 'Heb toch kompassie mêt die érm bleudsjes van keender', jaomerde de érm vroûw.
Bron: Jaspars, G. en H. Fiévez (2006-2008), Woordenboek van het Gronsvelds, Gronsveld/Ryckholt
bloedje , bluujke , onschuldig, lief kind, dat b.v. ziek is of andere moeilijk­ heden heeft. meervoud: “bluuje” of “bluujkes”.
Bron: Luysterburg, J. e.a. (2007), Dialecten in het Zuidkwartier. Hoogerheide, Ossendrecht, Putte, Woensdrecht, Heemkundekring Het Zuidkwartier.
bloedje , bloejke , klein kind (een beetje zielig bedoeld) , die twee akkedere nie en die bloejkes mottenut besniete = die twee kunnen niet met elkaar overweg en de kinderen zijn er de dupe van-
Bron: Melis, A. van (2011) Bikse Praot. Prinsenbeeks Dialectwoordenboek. Prinsenbeek: Heemkundekring ‘Op de Beek’
bloedje , bleûtje , bleûtjes , (verkleinwoord) meisje, zielig
Bron: Feijen, Jan (2013), Zoeë Kalle Vae - Weertlands woordenboek, Weerd.
bloedje , bluuke , bluujke , zelfstandig naamwoord, verkleinwoord , bloedje, hulpeloos kind; bloejke; Anoniem – 1959 – ; Nillus ha zis klène bluukes; daor ware twee platte kender bij; Jaans moes nog wè zuutjes aon doen; was pas efkus in de rij .(Nieuwe Tilburgse Courant - donderdag 19 november 1959; Uit Tilburgs folklore - 'n Kaoi rikkemedaosie); Cees Robben – Kek-is wen lillukkers dè bluuike trekt... (19680223); Dialectenquête 1879: bluke; Frans Verbunt: bloejke: bloejkes van kènder; A.P. de Bont, Dialect v. Kempenland (1958): bluujke zelfstandig naamwoord onzijdig 'bloeike' - bleedje; J. Cornelissen & J.B. Vervliet, Idioticon van het Antwerpsch dialect (1899): BLOEIKE(N) in de Kemp. ook bloiken, blujken; arm, beklagensweerdig kindje. Verkleinwoord v. bloed, bloedje, arm en beklagenswaardig kind .Jan Naaijkens - Dè's Biks - 1992 – (1992): bluujke - hulpeloos kindje
Bron: Sterenborg, W. en E. Schilders (2014), Woordenboek van de Tilburgse Taal (WTT), Tilburg: Stichting Cultureel Brabant


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal