elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: juffer

juffer , jüffer , (vrouwelijk) , juffrouw.
Bron: Gallée, J.H. (1895). Woordenboek van het Geldersch-Overijselsch Dialect. Deventer: H.P. Ter Braak
juffer , juffer , jiffer, jivver , uitsluitend voor ongehuwde dames ook bij ’t aanspreken. Wordt hier gaandeweg door: juffrouw verdrongen: elders is het reeds geheel verouderd.
jiffer, jivver (Ommelanden) = juffer, ook Friesch en Holsteinsch. In ’t Westerkwartier wordt dit woord nijdig scherp uitgesproken en de f verzacht, evenals in jiffrouw (juffrouw), en: wirm (Oldampt, Westerwolde); Westerkwartier: firtig = veertig; pidtje, voor: peerdje (paardje); stidtje, voor: steertje (staartje); Gidtje (Geertje), enz.
Bron: Molema, H. (1895), Woordenboek der Groningsche Volkstaal in de 19e eeuw (handschrift met aanvullingen op gedrukte editie uit 1887)
juffer , juffer , (zelfstandig naamwoord vrouwelijk) , vgl. stagjuffer.
Bron: Boekenoogen, G.J. (1897), De Zaanse Volkstaal. Deel II: Zaans Idioticon - Aanvullingen. Zaandijk (herdruk 1971)
juffer , juffer , uitsluitend voor ongehuwde dames, ook bij het aanspreken. Elders geheel verouderd.
Bron: Ganderheyden, A.A. (1897), Groningana – Supplement op H. Molema’s Woordenboek der Groningsche Volkstaal, Groningen (reprint 1985)
juffer , juffer , vrouwelijk , juffers , juffertien , juffrouw
Bron: Jonker, L. & H.G. van Grol (z.j., ca 1940), Woordenboek dialect van Vriezenveen
juffer , juffertien , onzijdig , libel
Bron: Jonker, L. & H.G. van Grol (z.j., ca 1940), Woordenboek dialect van Vriezenveen
juffer , jufr , zelfstandig naamwoord, vrouwelijk , jufrs , jufrken , mejuffrouw
Bron: Schönfeld Wichers, K.D. (1959), Woordenboek van het Rijssens dialect, herdruk 1996, z.pl.
juffer , n fiene juvver , nauwkeurig werkje
Bron: Steenhuis, F.H. (1978), Stoere en Olderwetse Grunneger Woorden, Wildervank: Dekker & Huisman
juffer , joffer , jómfer, jóngfer , vrouwelijk , joffere/jómfere/jóngfere , jufferke/jumferke/jungferke , juffrouw.; jómfer juffrouw. ’n Au jómfer: juffrouw of dame uit de betere stand.; jóngfer ongehuwde oudere dame; oude- jongejuffrouw.
Bron: Schelberg, P.J.G. (1986), Woordenboek van het Sittards dialect, Amsterdam
juffer , jóngfer , hae leet ’m jóngfer, hij gunt de ander geen trek of punt bij het spel; hij hangt de beest uit.
Bron: Schelberg, P.J.G. (1986), Woordenboek van het Sittards dialect, Amsterdam
juffer , juffer , een angeklede juffer: kachel met eromheen uitgewerkt gietijzer (mantel).
Bron: Werkgroep Dialekt van het Cultuur Historisch Genootschap Raalte (1995), Nieuw Sallands Woordenboek, Raalte
juffer , juffer , de , juffers , 1. vrouw van een notabele Dat is meesters juffer (Nor) 2. vroedvrouw Hij is hen de juffer halen vroedvrouw (Hgv) 3. schooljuffrouw Zo, en wat hef juffer je vandaog leerd op schooul? (Eex), Het was een goeie juffer veur de kiender (Geb) 4. vrouwspersoon Wat een eigenwieze juffer is dat (Sle), Dat is ok een rare juffer (Hijk), Dat is een lekkere juffer (Bui) 4. jonkvrouwe (van een borg) (Kop van Drenthe) 5. kerkuil (Zuidwest-Drenthe, noord), In de kaarketoren zit witte juffers (Dwi) 6. lange stam van inlandse of Noorse den In dat bos stunden van die mooie lange juffers (Anl), Lange ronde paolen op het dak bunt juffers (Bov), De timmerman bruukt juffers veur zien steigers (Eex) 7. soort kachel (Zuidoost-Drents zandgebied, Veenkoloniën) Wie haren vrouger ain angekled juffertje, de binnenpot leek wel op ain potkacheltje kachel met mantel (Vtm) 8. melkjuk (Zuidoost-Drents veengebied) Aj een paar emmers vol water halen wilt, dan moej de juffer even kriegen (Klv) z. ook juffrouw, juffertien
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
juffer , juffer , joffer , juffrouw. verkl. jufferke.
Bron: Zegers, A. (1999), Het dialect van het land van Ravenstein, in het bijzonder van Uden en Zeeland, Uden.
juffer , juffer , 1. paal; 2. zie juffrouw
Bron: Fien, A., Ph.C.G.M. Bloemhoff-de Bruijn en J. Gunnink (2000), Woordenboek van de Kamper Taal, Kampen
juffer , juffer , lange houten steigerpaal.
Bron: Dialectwârkgroep Heerde/Waopmvelde (2004), Nieje Heerder Woordnboek, Heerde.
juffer , juffer , zelfstandig naamwoord , de; waterjuffer, kleine libel
Bron: Bloemhoff, H., J. Withaar, A. Bloemhoff en T. Bontekoe (2005), Stellingwarfs-Nederlands Verklarend Handwoordenboek (SNVH), Berkoop/Oldeberkoop: Stichting Stellingwarver Schrieversronte.
juffer , juffer , 1. juffrouw; 2. vroedvrouw; 3. lange dennenstam.
Bron: Scholtmeijer, H. (2011), Veluws handwoordenboek, Almere.


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal