elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: ketsen

ketsen , ketsen , teleur stellen, zijn doel niet bereiken.
Bron: Panken, P.N. (1850) Kempensch taaleigen, Idioticon I, A-Z, Idioticon II, H-Z, red. Johan Biemans, 2010, Bergeijk.
ketsen , kitsen , ketsen , (zwak werkwoord) , vuurslaan met ijzer en steen.
Bron: Gallée, J.H. (1895), Woordenboek van het Geldersch-Overijselsch Dialect, aanhangsel Twents
ketsen , ketsen , kitsen , (zwak werkwoord) , ergens langs slaan met een steen, vuurslaan met ijzer en steen, vuur ketsen; over het water ketsen.
Bron: Gallée, J.H. (1895). Woordenboek van het Geldersch-Overijselsch Dialect. Deventer: H.P. Ter Braak
ketsen , kitsen , vuur maken door middel van een vuurslag en tondeldoos. Het woord is klanknabootsend. (v. Dale: ketsen (gewestelijk): vuur ketsen.)
een verzoek afwijzen; de stoaten hebben ’t kitst = het verzoek gewezen van de hand. Ontleend aan het ketsen = afstuiten, niet afgaan van een geweer. (v. Dale: ketsen, onzijdig werkwoord = mislukken, niet doorgaan.) – Kits! Klanknabootsing voor het ketsen; ook Drentsch.
Bron: Molema, H. (1895), Woordenboek der Groningsche Volkstaal in de 19e eeuw (handschrift met aanvullingen op gedrukte editie uit 1887)
ketsen , kitsen , kitsken, kittjen , geluid dat de voerman met de tong maakt om paarden aan te drijven. Eigenlijk is het tweede woord een frequentatief van ’t eerste.
Bron: Molema, H. (1895), Woordenboek der Groningsche Volkstaal in de 19e eeuw (handschrift met aanvullingen op gedrukte editie uit 1887)
ketsen , ketsen , Vuur slaan. Vuursteen en staal heet: Ketsgerei.
Bron: Draaijer, W. (1896). Woordenboekje van het Deventersch Dialect. ’s-Gravenhage: Martinus Nijhoff
ketsen , ketsen , Vuur slaan. Vuursteen en staal heet: ketsgerei.
Bron: Draaijer, W. (2e druk 1936), Woordenboekje van het Deventersch Dialect, Deventer: Kluwer.
ketsen  , ketse , hard loopen.
Bron: Daelen-Meuter, Jos. van (ca. 1937), Venloos waordebook, ongepubliceerd typoscript, Venlo.
ketsen , kitse , werkwoord , 1. Ketsen. 2. Het laten afweten. | Nou moe je niet kitse.
Bron: Pannekeet, J. (1984), Westfries Woordenboek, Wormerveer
ketsen , kėtse , kèie , kėtsde, haet of is gekėts/kèide, haet gekèit , hard lopen. Dao zouchste ze kėtse: die gingen er vandoor.; kèie rennen of hardlopen
Bron: Schelberg, P.J.G. (1986), Woordenboek van het Sittards dialect, Amsterdam
ketsen , kėtsje , kėtsjde, haet of is gekėtsj , ketsen; vuur slaan.
Bron: Schelberg, P.J.G. (1986), Woordenboek van het Sittards dialect, Amsterdam
ketsen , kètse , gebruik om met hardgekookte eieren tegen elkaar te tikken.
Bron: Crompvoets, H. en J. van Schijndel (1991), Mééls Woordeboe:k. Meijel: Medelo.
ketsen , kitsen , ketsen , zwak werkwoord, (on)overgankelijk , Ook ketsen = 1. ketsen Der kitst wat tegen het glas an (Gro), Der kitste ein vogel tegen het raom aan gelukkig kon e nog vleigen (Erf), Um ketsen te veurkommen moj de biljartkeu goud krieten (Eev), Hie zul die haos even scheeiten mor het geweer ketste hum (Gas), ... het geweer kitste (Bco) 2. spugen van pruimers De olde zat maar in zien spijbak te kitsen (Bco), Ik heb hum tabaksnat in de ogen kitst (Pdh), zie ook baggeln, sputtern 3. doen ketsen Een stientien over het water kitsen (Nije), Een grindstainie tegen het raom ketsen (Zui)
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
ketsen , kitsen , 1. ketsen; 2. balloteren; 3. Gunninks woordenlijst van 1908: afwijzen voor een examen
Bron: Fien, A., Ph.C.G.M. Bloemhoff-de Bruijn en J. Gunnink (2000), Woordenboek van de Kamper Taal, Kampen
ketsen , kitsn , 1. even het water aanraken. 2. ketsen, slaan. Gaot er niet altied kitsn op dat peerd.
Bron: Dialectwârkgroep Heerde/Waopmvelde (2004), Nieje Heerder Woordnboek, Heerde.
ketsen , ketsen , kitsen , werkwoord , 1. ketsend (doen) gaan, stuitend, schampend wegspringen, keilen over ’t water 2. niet afgaan van een vuurwapen, niet werken van een patroon in een vuurwapen 3. met een rutetikker stiekem tegen ramen ketsen
Bron: Bloemhoff, H., J. Withaar, A. Bloemhoff en T. Bontekoe (2005), Stellingwarfs-Nederlands Verklarend Handwoordenboek (SNVH), Berkoop/Oldeberkoop: Stichting Stellingwarver Schrieversronte.
ketsen , ketsje , kitsje , werkwoord , ketsjde, geketsj/kitsjde, gekitsj , ketsen , VB: De kertôsj wäor näot en doûw ketsjde ze.; kitsje; (van knikker) kitsje
Bron: Jaspars, G. en H. Fiévez (2006-2008), Woordenboek van het Gronsvelds, Gronsveld/Ryckholt
ketsen , kitsen , (werkwoord) , kitsen, ekitst , ketsen.
Bron: Kraijer, M., H. Mulder, D. Visscher en Ph. Bloemhoff (2009), Op zien Zwols: Woordenboek van de Zwolse Taal, Kampen: IJsselacademie
ketsen , kitsen , 1. ketsen; 2. vuur slaan (Oldebroek, Wezep).
Bron: Scholtmeijer, H. (2011), Veluws handwoordenboek, Almere.
ketsen , ketse , ketstj, ketsdje, geketstj , 1. lopen, rennen, sprinten 2. (muziek) het missen van de juiste toon 3. schampen 4. vuur slaan met vuursteen 5. bij knikkerspel met favoriete knikker de andere uit de pot schieten , Belke trèkke en den hel wegketse.
Bron: Tonnaer, M. en Har Sniekers (eindred.), (2012), Thoears Woeardebook, Thorn
ketsen , ketse , werkwoord , ketsjtj, ketsjtje, geketsjtj , 1. ketsen, niet afgaan van een geweer 2. door middel van een vuurslag vonken voortbrengen 3. vuurtje stoken
Bron: Janssen, L. (2013), Limburgs Woordenboek Heels-Nederlands, Heel.
ketsen , ketse , werkwoord , ketsj, ketszje, geketsj , achter meisjes aan lopen, ketsen (knikkerspel), vuur slaan
Bron: Feijen, Jan (2013), Zoeë Kalle Vae - Weertlands woordenboek, Weerd.


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal