elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: fladder

fladder , flander , zie: flik.
Bron: Molema, H. (1895), Woordenboek der Groningsche Volkstaal in de 19e eeuw (handschrift met aanvullingen op gedrukte editie uit 1887)
fladder , fladder(-) , z. ook bij flodder(-)
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
fladder , fladder , de , fladders , (Zuidoost-Drents veengebied, Zuidwest-Drenthe, zuid) = 1. los stuk, rafelige strook, stuk krant e.d. (Zuidwest-Drenthe) Daor fladdert altied van die fladders um huus toe (Dwij) 2. spetter De fladders vleugen joe um de oren (Eri)
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
fladder , flaoier , zelfstandig naamwoord , flaoiers , flaoiertie , franje De flaoiers van ’t klêêd waere versleete Ook flois
Bron: Werkgroep Dialecten Hoeksche Waard (2006), Hoekschewaards woordenboek, Klaaswaal.
fladder , fladder , zelfstandig naamwoord vrouwelijk , - , - , meisje , (lichtzinnig meisje) fladder VB: Dat zoe 'n fladder zich neet sjaomp, begrips te dat noé?
Bron: Jaspars, G. en H. Fiévez (2006-2008), Woordenboek van het Gronsvelds, Gronsveld/Ryckholt


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal