elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: aardigheid

aardigheid , [het aardige van iets] , aordigheid , voor: zin, lust, behagen; “om hier in de braandende zunne te gaon liggen, he ’k ook niet veul aordigheid an,” – “ik heb glad de aordigheid van ’t deenen of.” Ook Gron.
Bron: Molema, H. (1889), Proeve van een woordenboek der Drentsche volkstaal in de 19e eeuw, handschrift
aardigheid , oarîghaid , aardigheid; gijn oarîghaid an hebben = geen lust, zin, behagen in of aan iets of iemand hebben; Drentsch aordigheid; oet oarighaid iets doen = het voor de grap, of: uit tijdverdrijf doen; doar heb ’k mien oarîghaid an = dat zie ik graag, daar kan ik hartelijk om lachen, enz.: doar heb ’k oarighaid an = daarmede houd ik mij gaarne bezig; hij het oarîghaid an ’t leeren, timmêrn, bakken, enz.: zij het oarîghaid an ’t braiden, enz.
Bron: Molema, H. (1895), Woordenboek der Groningsche Volkstaal in de 19e eeuw (handschrift met aanvullingen op gedrukte editie uit 1887)
aardigheid , oarighaid , in: oet oarighaid = voor de aardigheid, is hier meer gewestel., hoewel “uit aardigheid” ook voorkomt bij v. Dale.
Bron: Ganderheyden, A.A. (1897), Groningana – Supplement op H. Molema’s Woordenboek der Groningsche Volkstaal, Groningen (reprint 1985)
aardigheid , aorighäid , vrouwelijk , aardigheid. Daor heb ik aorighäid ån: daar heb ik plezier in.
Bron: Jonker, L. & H.G. van Grol (z.j., ca 1940), Woordenboek dialect van Vriezenveen
aardigheid , aorigheid , aordigheid , v , aardigheid ’t Is ’n aor(d)igheid ; D’r is gén aor(d)igheid án. Het is ’n aardigheid ; Er is niets aan!
Bron: Kerkhoff, Chris (1970 ev), Dialectwoordenlijst van het Land van Cuijk, Cuijk
aardigheid , oarigheid , aardigheid.
Bron: Werkgroep Dialekt van het Cultuur Historisch Genootschap Raalte (1995), Nieuw Sallands Woordenboek, Raalte
aardigheid , aordigheid , de , Vaak uitgesproken zonder d = aardigheid, plezier Dat hij daor aordigheid an het dat hij zoiets leuk vindt (Ass), Ik heb die sikke veur de aordigheid voor mijn plezier (Klv), Druk veur de aordigheid is op dat bellegie om eens te kijken wat er gebeurt (Wes), Ie mut niet kwaod worden, ’t was mar veur de aordigheid niet serieus bedoeld (Zdw), Ik bin al zo laang mit dit waark aan de gang, dat ik de aordighaid der schoon of heb (Erf), Um hier in dei brandende zun te gaon liggen, heb ik ook niet veul aordigheid an (Bov), As det ieder keer gebeurt, is de aordigheid der gauw of (Dwij), Dat daaier gait nait veur de aordighaid in het ronde, der mot ook volk in de mallemeulen zitten (Vtm), Wij hebt hum met mekaor hulpen, dat hew veur de aordigheid daon zonder beloning (Bal), Het was bij dat wicht aaid mar veur een korte aordigheid de verkering duurde altijd maar kort (Zwe) 2. in (niet), in aordigheid dijen, ...gaon (niet) groeien, gedijen Dat kaalf is niks in de aordigheid dijd (Bal), Het dier giet niet in de aordigheid (Bor), Daor heb ik nou niks gien aordigheid an, dat deer wil niks omliek, maor dei aander dijt in aordigheid (Vri), Det magien is wel in de aordigheid edijd is knapper geworden (Dwij) 3. kleine verrassing, presentje Wij hebt mekaar een aordigheid geven met Sunterklaos (Wijs), Dat haj niet doun moeten! Och, het is mor een aordighaaid (Row), Het mot een aordigheid blieven (Twe), Het is gien presentie, het is maor een aordigheidtien (Bei)
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
aardigheid , aoregheid , aardigheid, zin. ’k Heb der gien aoregheid an um alle daegn weg te gaon.
Bron: Dialectwârkgroep Heerde/Waopmvelde (2004), Nieje Heerder Woordnboek, Heerde.
aardigheid , ôrreghéij , aardigheidje , Ik héb gin gróót kedoow meejgebrôcht, nii, nii, t’is miir 'n ôrreghéij. Ik heb geen groot cadeau meegebracht, nee, nee, het is maar een aardigheidje.
Bron: Hendriks, W. (2005), Nittersels Wóórdenbuukske. Dialect van de Acht Zaligheden, Almere
aardigheid , aorighied , zelfstandig naamwoord , de 1. het aardige, leuke van iets, plezier dat men ondervindt 2. iets leuks, iets dat waardering verdient 3. iets dat leuk is en ‘voor de aardigheid’ wordt gegeven
Bron: Bloemhoff, H., J. Withaar, A. Bloemhoff en T. Bontekoe (2005), Stellingwarfs-Nederlands Verklarend Handwoordenboek (SNVH), Berkoop/Oldeberkoop: Stichting Stellingwarver Schrieversronte.
aardigheid , aerdeghaaid , zelfstandig naamwoord , aerdegheeje, aerdeghedes , aerdeghaaidtjie , aardigheid, grap Ze zeeje ‘t maor voor de aerdeghaaid, je mô je d’r niks van añtrekke Ze zeiden het maar voor de grap, je moet je er niets van aantrekken
Bron: Werkgroep Dialecten Hoeksche Waard (2006), Hoekschewaards woordenboek, Klaaswaal.
aardigheid , aordighèid , zelfstandig naamwoord vrouwelijk , - , aordighèidsje , aardigheid , VB: De aordighèid ês gaw draof.. Zw: 1. Ich heb geng aordighèid mie draon: voor mij is de lol ervan af. 2. De môs vuur de aordighèid 'ns goën lore: je moet tóch eens gaan kijken. 3. aordighèid hebbe ién get:er plezier in hebben. 4. 't Ês 'n aordighèid wie dat bûimpke greujt: een lust om te zien.; lust (een lust om te zien) 'n aordighèid vuur te zién VB: 'n Aordighèid vuur te zién wie die appele debié hange.; aordighèid ién get hebbe plezier (plezier in iets hebben); aordighèid ién get hebbe VB: Ich heb geng aordighèid mie drién.
Bron: Jaspars, G. en H. Fiévez (2006-2008), Woordenboek van het Gronsvelds, Gronsveld/Ryckholt
aardigheid , aorighèd , aardigheid
Bron: Peels-Mollen, J. met werkgroep Weerderheem in Valkenswaard (Ed.) (2007), M’n Moederstaol. Zôô gezeed, zôô geschreeve. Almere/Enschede: Van de Berg.
aardigheid , aoregèd , aardigheid.
Bron: Luysterburg, J. e.a. (2007), Dialecten in het Zuidkwartier. Hoogerheide, Ossendrecht, Putte, Woensdrecht, Heemkundekring Het Zuidkwartier.
aardigheid , ârighèijd , ârighèijdje , 1. plezier, zin; 2. kleinigheid, aardigheidje , Ónze Mart hi ârighèijd in pólletiek. Onze Mart heeft plezier in politiek.; Och, ’t is mèr ’n ârighèijdje. Och, het is maar een kleinigheid.
Bron: Laat, G. de (2011), Zoo prôte wèij in Nuejne mi mekaâr, Nuenen
aardigheid , aardigheîd , aardigheid , zelfstandig naamwoord , aardighede , aardigheidje , plezier, liefhebberij; dao hiët hae aardigheid aân – daar heeft hij plezier in, dat vindt hij leuk om te doen; waat ein aardigheîd! – wat een vreemde liefhebberij/gewoonte!; det is gein aardigheîd – dat is niet leuk (meer); väör de aardigheid – voor de flauwekul
Bron: Janssen, L. (2013), Limburgs Woordenboek Heels-Nederlands, Heel.
aardigheid , arigheid , zelfstandig naamwoord, vrouwelijk , arigheidje , plezier
Bron: Feijen, Jan (2013), Zoeë Kalle Vae - Weertlands woordenboek, Weerd.
aardigheid , aoreghei , zelfstandig naamwoord , aoreghèdje , attentie, aangename verrassing, aardigheid; Daor is gin aoreghei aon! - Dat is helemaal niet leuk!; V Ik hèb mar en aoreghèkke vur oe meegebròcht; Frans Verbunt: tis mar en aoreghèdje - klein cadeautje; Van Rijen (1998): 'aoreghèt/hèj - aardigheid, aangename verrassing' mv. aoregheeje; J. Cornelissen & J.B. Vervliet, Idioticon van het Antwerpsch dialect (1899): AARDIGHEID zelfstandig naamwoord v. - verzet, genoegen, vermaak (Fr. divertissement, plaisir .zeldzaamheid (Fr. rareté); veur de aardigheid - voor de grap. Ook: lastigheid, onbeleefdheid .Jan Naaijkens, Dès Biks (1992): aorighèd: d'r is gin aorighèd aon - er is niks aan; Reelick, Bosch' woordenboek (1993 & 2002): aorigheid - plezier, genot
Bron: Sterenborg, W. en E. Schilders (2014), Woordenboek van de Tilburgse Taal (WTT), Tilburg: Stichting Cultureel Brabant


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal