elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: bronken

bronken , brónke , brónkde, haet gebrónk , pruilen, mokken; dreigen van onweer, gevaar en dergelijke.
Bron: Schelberg, P.J.G. (1986), Woordenboek van het Sittards dialect, Amsterdam
bronken , broonke , werkwoord , broonkde, gebroonk , bronken , (de bronk vieren) VB: De mejoor vreug op Paosmaondig: 'Broonk v'r of broonk v'r neet?'
Bron: Jaspars, G. en H. Fiévez (2006-2008), Woordenboek van het Gronsvelds, Gronsveld/Ryckholt
bronken , [mokken] , brónke , brónktj, brónkdje, gebrónktj , mokken, zie ook broeke, mónke
Bron: Tonnaer, M. en Har Sniekers (eindred.), (2012), Thoears Woeardebook, Thorn
bronken , brónke , brónkese , werkwoord , brónktj/brónkesjtj, brónkdje/brónkesjdje, gebrónkdj/gebrónkesjdj , mokken, pruilen zie ook mónkese
Bron: Janssen, L. (2013), Limburgs Woordenboek Heels-Nederlands, Heel.
bronken , brônke , broonke , werkwoord , brônktj/broonktj, brônkdjebroonkdje, gebrônktj/gebroonktj , eerste vorm Nederweerts, Ospels; tweede vorm Weerts (stadweerts), Buitenijen (kerkdorpen rondom stadskern); mokken
Bron: Feijen, Jan (2013), Zoeë Kalle Vae - Weertlands woordenboek, Weerd.


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal