elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: handje

handje , handje , in: ’n handje van hebben = er aardigheid aan hebben, bv. om iemand te plagen, op te stoken, te beknibbelen, enz. Steeds in min gunstige beteekenis. Vgl. handen b.
handje en wiltje, voor: iedereen, alleman, in de uitdrukking: handje en wiltje et mien appels en peren op = ieder die maar brutaal genoeg is er de hand naar uit te steken of er om te vragen krijgt er van, ’t is dus zooveel als roofgoed; dei vruchten bin veur handje en wiltje = elk die maar wil maakt zich er van meester, de eigenaar krijgt er niets van.
Bron: Molema, H. (1895), Woordenboek der Groningsche Volkstaal in de 19e eeuw (handschrift met aanvullingen op gedrukte editie uit 1887)
handje , handegien , het , handegies , (Zuidoost-Drents zandgebied) = klein, niet volwassen iemand
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
handje , hensje, hensje sjtoën , opstapje , (een opstapje geven) hensje sjtoën (zie 'staan') VB: Sjtaand mich 'ns hensje, dao hynk 'nne sjoenen appel.
Bron: Jaspars, G. en H. Fiévez (2006-2008), Woordenboek van het Gronsvelds, Gronsveld/Ryckholt
handje , henkske , zelfstandig naamwoord , henkskes , een jong knechtje op de boerderij
Bron: Janssen, L. (2013), Limburgs Woordenboek Heels-Nederlands, Heel.
handje , hèndje , zelfstandig naamwoord, verkleinwoord , van haand; handje; verkleinwoord van 'haand', met umlaut; Boutkan: hèndje (archaïsch); hiernaast handje (blz. 20) en blz. 30 en 32; Kernkamp, Dialectenquete 1879: hendjes en vuutjes; Gez. em en hèndje geeve = de handen uit de mouwen steken (Pierre van Beek – Tilburgse Taalplastiek 1969); Uitdrukking: hèndje peepermuntje - twee gelieven met verstrengelde handen; Kees & Bart (krantenrubriek ca. 1930): 'Wè is er aon 't hendje ?; Cees Robben – [vader tegen een kind] Alleej... Gift d’n ôôme is ’n hendje... (19580510) ; Cees Robben – As z’n hendjes zèn gewaase (19581122); Giender op en bèngske zitten al en tèdje/ hèndje in hèndje ene jonge meej en mèdje. (Lechim; ps. v. Michel van de Ven; ongedateerd knipsel 1960-1980; uit: Et vurjaor komt); Gif ze mar en hèndje, zi ons moeder teege mèn. (G. Steijns; Grôot Dikteej van de Tilburgse Taol 2004); Masturberen hiete dè volgens menne biechtvadder, die ik vroeg hoe dè kwaam. Ik ha zôiets ok nog nôot bij et hendje gehad. (Lodewijk van den Bredevoort – ps. v. Jo van Tilborg, Kosset den brèùne eigeluk wel trekken? Dl. 2, Tilburg 2007); Ons moeder aaltij de kalmte zelf, pakte un washendje en waaste zenne kop aaf. (Lodewijk van den Bredevoort – ps. v. Jo van Tilborg, Kosset den brèùne eigeluk wel trekken? Dl. 1, Tilburg 2006); Zôiets han wij nog nôot bij et hendje gehad. (Lodewijk van den Bredevoort – ps. v. Jo van Tilborg, Kosset den brèùne eigeluk wel trekken? Dl. 2, Tilburg 2007); Ik dòcht dan, isser naa ginnen êene die dörft te zeggen, ‘ik ben oewe knèècht nie’, of ge het zelf toch ok twee hèndjes. (Lodewijk van den Bredevoort – ps. v. Jo van Tilborg, Kosset den brèùne eigeluk wel trekken? Dl. 2, Tilburg 2007); Piet van Beers – ‘Enen aawen bôom’: Ik zie me dan, rèùm zeuventig jaor geleeje/ Òn moeders hèndje ok nòr zon school toegaon. (Het zeventiende boekje, 2010); Mar we moesen assie binnekwaam/ netjes en hèndje geeve... (Henriëtte Vunderink; De Pestoor; k Zal van oe blèève haawe, 2007); WBD III.4.4:277 'handje' = handvol; Jan Naaijkens, Dès Biks (1992): Kinderen moeten 'n schòòn of 'n goej hèndje geejve.
Bron: Sterenborg, W. en E. Schilders (2014), Woordenboek van de Tilburgse Taal (WTT), Tilburg: Stichting Cultureel Brabant


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal