elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: jankeren

jankeren , sjankern , zwak werkwoord, onovergankelijk , (Zuidwest-Drents zandgebied, Zuidwest-Drenthe, zuid) = 1. janken Wat hef die hond toch te sjankern? (Geb), As het hiel hard giet, dan begunt de hond nog wel ies te sjankern, mar a’k dan maor zegge: Koest Bello, dan holdt e zuk stil (md:Dal) 2. klagelijk huilen, zeuren (Veenkoloniën, Zuidwest-Drenthe, zuid) Hold ies op te sjankern en zeg, wat oe mekeert (Ruw), z. ook sjantern
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
jankeren , jónkere , werkwoord , jónkertj, jónkerdje, gejónkerdj , janken van een hond ook joenkere
Bron: Janssen, L. (2013), Limburgs Woordenboek Heels-Nederlands, Heel.


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal