elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: kal

kal , kal , (zelfstandig naamwoord vrouwelijk) , Een vrouw die veel kalt, babbelaarster. || Wat ben-je toch ’en kal.
Bron: Boekenoogen, G.J. (1897), De Zaanse Volkstaal. Deel II: Zaans Idioticon - Aanvullingen. Zaandijk (herdruk 1971)
kal  , kaal , flauwe praat. Ein kaal madam, een vrouw die meer doet, zich meer opdirkt, dan ze werkelijk kan.
Bron: Daelen-Meuter, Jos. van (ca. 1937), Venloos waordebook, ongepubliceerd typoscript, Venlo.
kal , kal , mannelijk , gebabbel. Dat is de kal niet waert: het is niet waard er woorden aan te verspillen. Dao kump mer kal van: dat geeft maar aanleiding tot praatjes. Sjaele kal: gewauwel. Dae hiljt dich mer aan de kal: die houdt je maar van je wer
Bron: Schelberg, P.J.G. (1986), Woordenboek van het Sittards dialect, Amsterdam
kal , kaal , zelfstandig naamwoord mannelijk , - , - , praat , kaal VB: Wat hûit zich dè 'nne sjtomme kaal droét. Zw: Dè hûit zich kaal droét: schunnige praat Zw: Dè hèt vëul kaal bié zich: hij heeft veel praats Zw: Sjmèrige kaal: schunnige praat Zw: Zoe krys te de kaal ién 't duerp: zo ontstaan de roddelpraatjes Zw: 't Wäor mer kaal: het bleek naderhand niet waar te zijn Zw: Dao ês kaal van: daar is sprake van Zw: Dao gèit vëul kaal ién 'nne zak: men overdrijft vaak Zw: De kêns gèine kaal vuur e loëk sjpanne: praatjes vullen geen gaatjes; borrelpraat kaal aachter e gläos beer VB: Wat 'nne gössel, geluef 't toch neet, 't ês mer kaal aachter e gläos beer.; sprake (daar is sprake van) dao ês kaal van VB: Dao ês kaal van dat dy oétrèin zoûwe goën.; praatjes VB: Wat hûit zich dè 'nne sjtomme kaal droét. Zw: Dè hûit zich kaal droét: schunnige praat Zw: Dè hèt vëul kaal bié zich: hij heeft veel praats Zw: Sjmèrige kaal: schunnige praat Zw: Zoe krys te de kaal ién 't duerp: zo ontstaan de roddelpraatjes Zw: 't Wäor mer kaal: het bleek naderhand niet waar te zijn Zw: Dao ês kaal van: daar is sprake van Zw: Dao gèit vëul kaal ién 'nne zak: men overdrijft vaak Zw: De kêns gèine kaal vuur e loëk sjpanne: praatjes vullen geen gaatjes; kaal, gepôlletoerde kaal praatjes (gladde praatjes) gepôlletoerde kaal; vêttige kaal, sjmèrige kaal, lège kaal, sjûinse kaal schuine (schuine praat); vêttige kaal; sjmèrige kaal; lège kaal; sjûinse kaal
Bron: Jaspars, G. en H. Fiévez (2006-2008), Woordenboek van het Gronsvelds, Gronsveld/Ryckholt
kal , kal , (mannelijk) , geklets, praat , Dae haaj voele kal: hij had vieze praatjes. Det is de kal neet waerd. Emes ane kal haoje. Emes ane kal kriege: iemand aan het praten krijgen. Laege kal. Maak t’r mer geine kal van: vertel het maar niet verder. Nötte kal. Sjaele kal: kletspraat. Stómme kal. Väöl kal höbbe: veel praatjes hebben. Waat eine kal: wat een kletspraat.
Bron: Tonnaer, M. en Har Sniekers (eindred.), (2012), Thoears Woeardebook, Thorn
kal , kal , kalle , gepraat, praatjes: nötte kal(le) – vieze praatjes; dao mósse mer geine kal van make – dat moet je maar niet verder vertellen; de kal van de luuj – het gepraat/de roddel van de mensen; kal woeë se niks aan höbs – nutteloos gepraat; grauwe kal(le) – smerige, ongepaste, onwelvoeglijke taal; dae kal geît – die praatjes doen de ronde; stómme kal(le) – dom gepraat; det is de kal neet waêrd – dat is niet de moeite om over te praten
Bron: Janssen, L. (2013), Limburgs Woordenboek Heels-Nederlands, Heel.
kal , kâl , zelfstandig naamwoord, mannelijk , kletspraat, schaele -, schuine praat
Bron: Feijen, Jan (2013), Zoeë Kalle Vae - Weertlands woordenboek, Weerd.


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal