elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: kokkerel

kokkerel , kôkkerél , zelfstandig naamwoord mannelijk , kôkkerelle , kôkkelrelke , drijftol , VB: Op 'nne bepaolden tiéd van 't jaor zaogs te de joûnges weer mêt 'nne kôkkerelle roondloüpe. Zw: Drieje wie 'nne kôkkerelle: gezegd van een verwaande vrouw.; tol (bep. tol, drijftol) kôkkerél Zw: Drieje wie 'nne kôkkerél: gezegd van een verwaande vrouw.)
Bron: Jaspars, G. en H. Fiévez (2006-2008), Woordenboek van het Gronsvelds, Gronsveld/Ryckholt
kokkerel , [tol] , kókkerel , (mannelijk) , kókkerelle , kókkerelke , tol, zie ook pómpernel, póppernel , Zich drejje wie eine kókkerel: zich ronddraaien om gezien te worden.
Bron: Tonnaer, M. en Har Sniekers (eindred.), (2012), Thoears Woeardebook, Thorn
kokkerel , koekerel , zelfstandig naamwoord , koekerelle , koekerelke , zweeptol ook kokkerel zie ook pópperel, smiktol
Bron: Janssen, L. (2013), Limburgs Woordenboek Heels-Nederlands, Heel.
kokkerel , kókkerel(le) , zelfstandig naamwoord , kókkerelle , kókkerelke , (drijf)tol ook koekerel zie ook pópperel, smiktol
Bron: Janssen, L. (2013), Limburgs Woordenboek Heels-Nederlands, Heel.
kokkerel , kokkerêl , zelfstandig naamwoord, mannelijk , kokkerelle , kokkerelke , drijftol
Bron: Feijen, Jan (2013), Zoeë Kalle Vae - Weertlands woordenboek, Weerd.


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal