elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: kolerig

kolerig , kolèrig , bijvoeglijk naamwoord , driftig , VB: 't Hôf 'm mer 'nne sjiët dwës te zitte of 'r ês al kolèrig.; kelèrig woedend (woedend-zijn); kelèrig VB: Dao kên ich mich toch zoe godsdèrlik kelèrig uüver mäoke.
Bron: Jaspars, G. en H. Fiévez (2006-2008), Woordenboek van het Gronsvelds, Gronsveld/Ryckholt
kolerig , kelèèrig , boos of nijdig. afkom­ stig uit het frans: colère.
Bron: Luysterburg, J. e.a. (2007), Dialecten in het Zuidkwartier. Hoogerheide, Ossendrecht, Putte, Woensdrecht, Heemkundekring Het Zuidkwartier.
kolerig , kelerrig , klèrreg , bijvoeglijk naamwoord , boosaardig (Helmond en Peelland) klèrreg; kregelig (Eindhoven en Kempenland)
Bron: Swanenberg, A.P.C. (2011), Brabants-Nederlands: Nederlands-Brabants: Handwoordenboek, Someren
kolerig , kelaerig , bijvoeglijk naamwoord , kelaerige , driftig, opvliegerig (Frans: colérique)
Bron: Janssen, L. (2013), Limburgs Woordenboek Heels-Nederlands, Heel.
kolerig , kooleerig , bijwoord , Frans: colère - woede; Den irste keer wô'k koleirig worre... (Kubke Kladder; ps. v. Pierre van Beek; NTC; Uit ‘t klokhuis van Brabant 5; 7 en 14-11-1929)
Bron: Sterenborg, W. en E. Schilders (2014), Woordenboek van de Tilburgse Taal (WTT), Tilburg: Stichting Cultureel Brabant


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal