elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: omdoen

omdoen , ōmdoun , zie: ōmbuten, en: doun.
Bron: Molema, H. (1895), Woordenboek der Groningsche Volkstaal in de 19e eeuw (handschrift met aanvullingen op gedrukte editie uit 1887)
omdoen , ümmedôn , ʼt Er îmand ümmedôn = iemand bedriegen, foppen. Nu gelövik daj ʼt er mîn ümme wilt dôn!.
Bron: Draaijer, W. (1896). Woordenboekje van het Deventersch Dialect. ’s-Gravenhage: Martinus Nijhoff
omdoen , omdoen , (onregelmatig werkwoord) , Zie de wdbb. – De boel omdoen, de vaten (of de kopjes en glazen) omwassen. || Ik moet de boel nog omdoen: dan ben ik klaar.
Bron: Boekenoogen, G.J. (1897), De Zaanse Volkstaal. Deel II: Zaans Idioticon - Aanvullingen. Zaandijk (herdruk 1971)
omdoen , omdoun* , zie ook doun *, ook de aanteekening.
Bron: Ganderheyden, A.A. (1897), Groningana – Supplement op H. Molema’s Woordenboek der Groningsche Volkstaal, Groningen (reprint 1985)
omdoen , [bedriegen] , ümmedôn , ʼt Er îmand ümmedôn = iemand bedriegen, foppen. Nu gelövik daj ʼt er mîn ümme wilt dôn!
Bron: Draaijer, W. (2e druk 1936), Woordenboekje van het Deventersch Dialect, Deventer: Kluwer.
omdoen , ómdoon , douch óm, haet of is ómgedaon , omdoen; omspitten; omploegen.
Bron: Schelberg, P.J.G. (1986), Woordenboek van het Sittards dialect, Amsterdam
omdoen , ummedoon , 1. foppen. 2. omdoen, b.v. van een das.
Bron: Bos-Vlaskamp, G. e.a. (1994), Olster woorden, Olst.
omdoen , ummedoen , deud umme, ummedoane , 1. iemand voor de gek houden; 2. omdoen.
Bron: Werkgroep Dialekt van het Cultuur Historisch Genootschap Raalte (1995), Nieuw Sallands Woordenboek, Raalte
omdoen , ummedoen , bedriegen. Jan, ie wilt ’t er mien ummedoen, iej vraog veuls te veule.
Bron: Dialectwârkgroep Heerde/Waopmvelde (2004), Nieje Heerder Woordnboek, Heerde.
omdoen , ommedoen , werkwoord , 1. omdoen 2. oprollen, opslaan: van broekspijpen
Bron: Bloemhoff, H., J. Withaar, A. Bloemhoff en T. Bontekoe (2005), Stellingwarfs-Nederlands Verklarend Handwoordenboek (SNVH), Berkoop/Oldeberkoop: Stichting Stellingwarver Schrieversronte.
omdoen , ömdoén , werkwoord , omslaan , (een sjaal) ömdoén (zie 'doén') VB: Doég dich 'n sjérp öm, 't ês sjpits boéte.; aangorden ( zie 'doen) VB: Doég dich 'n sjérp öm, 't ês biestig kaad; omspitten (zie 'doén) VB: Ich heb de moostem ömgedoën, meh noé heb ich waol de rök ién.; 'nnen drugen dook ömdoén verschonen (baby); 'nnen drugen dook ömdoén (zie 'doen')
Bron: Jaspars, G. en H. Fiévez (2006-2008), Woordenboek van het Gronsvelds, Gronsveld/Ryckholt
omdoen , ummedoen , umdoen , (werkwoord) , omdoen.
Bron: Kraijer, M., H. Mulder, D. Visscher en Ph. Bloemhoff (2009), Op zien Zwols: Woordenboek van de Zwolse Taal, Kampen: IJsselacademie
omdoen , umdoewn , kappen, vellen, omspitten, omdoen , Ik héb driej beum lôte umdoewn. Ik heb drie bomen laten kappen. , D’n hof umdoewn. De tuin omspitten., Doe toch nen das um. Doe toch een das om.
Bron: Laat, G. de (2011), Zoo prôte wèij in Nuejne mi mekaâr, Nuenen
omdoen , [omdoen ] , ómdoon , 1. omdoen 2. omspitten, omploegen , Doe mós dich eine slips ómdoon.
Bron: Tonnaer, M. en Har Sniekers (eindred.), (2012), Thoears Woeardebook, Thorn
omdoen , ómdoôn , ómdoon , werkwoord , duit óm, deej óm, ómgedaôn/ómgedaon , 1. omdoen 2. omspitten 3. omploegen 4. omzagen; eine baum omdoon – een boom omzagen ook ómhauwe
Bron: Janssen, L. (2013), Limburgs Woordenboek Heels-Nederlands, Heel.
omdoen , umdoon , werkwoord , deut um, dieëj/deej um, umgedaon , omslaan, omspitten, ploegen
Bron: Feijen, Jan (2013), Zoeë Kalle Vae - Weertlands woordenboek, Weerd.
omdoen , umdaon , omdoen
Bron: Arts, Jan (2015), Brónsgreun Bukske, Editie Veldes dialek, Velden.


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal