elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: schroet

schroet , schrûte , (vrouwelijk) , wilde schrûten, kraanvogels, trekvogels (weinig meer in gebruik).
Bron: Gallée, J.H. (1895). Woordenboek van het Geldersch-Overijselsch Dialect. Deventer: H.P. Ter Braak
schroet , schroet , kalkoen. Dôm schroet, domme gans.
Bron: Daelen-Meuter, Jos. van (ca. 1937), Venloos waordebook, ongepubliceerd typoscript, Venlo.
schroet , sjroet , vrouwelijk , sjroete , kalkoen; domme gans.
Bron: Schelberg, P.J.G. (1986), Woordenboek van het Sittards dialect, Amsterdam
schroet , sjroét , zelfstandig naamwoord vrouwelijk , sjroéte , sjruútsje , kalkoen , VB: Mêt de Kiësmes wörde vëul sjroéte gesjlach.; vrouw (gekke vrouw) 'n gekke sjroét
Bron: Jaspars, G. en H. Fiévez (2006-2008), Woordenboek van het Gronsvelds, Gronsveld/Ryckholt
schroet , [vrek] , schroewt , gierigaard, geldwolf
Bron: Laat, G. de (2011), Zoo prôte wèij in Nuejne mi mekaâr, Nuenen
schroet , [kalkoen] , sjroet , (vrouwelijk) , sjroete , sjruutje , 1. kalkoen 2. een onhebbelijke vrouw
Bron: Tonnaer, M. en Har Sniekers (eindred.), (2012), Thoears Woeardebook, Thorn
schroet , sjrt , sjroet , zelfstandig naamwoord , sjroete , sjruutje , 1. kalkoen 2. onaardige, vervelende vrouw: nötte sjrt zie ook feep, gaanjdj, kernaalje, kring, kwakel, priej, sjeettent, spoeëk, taâtsj (Rijnlands: Schrute – kalkoen)
Bron: Janssen, L. (2013), Limburgs Woordenboek Heels-Nederlands, Heel.
schroet , schroêt , zelfstandig naamwoord, vrouwelijk , schroête , (Ospels) vrouw, lange, magere
Bron: Feijen, Jan (2013), Zoeë Kalle Vae - Weertlands woordenboek, Weerd.
schroet , schroe~t , kalkoen
Bron: Arts, Jan (2015), Brónsgreun Bukske, Editie Veldes dialek, Velden.


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal