elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: gorgel

gorgel , górgel , mannelijk , górgele , gorgel. Pak ’m bie ziene górgel en sjmiet ’m oppẹ sjtraot: pak hem bij zijn nek en zet hem buiten de deur.
Bron: Schelberg, P.J.G. (1986), Woordenboek van het Sittards dialect, Amsterdam
gorgel , gùrgel , golger , gorgel.
Bron: Zegers, A. (1999), Het dialect van het land van Ravenstein, in het bijzonder van Uden en Zeeland, Uden.
gorgel , gorsje , zelfstandig naamwoord onzijdig , - , - , keel , strot; gorsje (fr. 'gorge') VB: Ich sjnapden 'm mêt ze gorsje.; 'nne bié ze gorsjke pakke kraag (iemand bij de kraag vatten) 'nne bié ze gorsje pakke (fr. 'gorge')
Bron: Jaspars, G. en H. Fiévez (2006-2008), Woordenboek van het Gronsvelds, Gronsveld/Ryckholt
gorgel , görgel , (zelfstandig naamwoord) , 1. strottenhoofd; 2. keel, hals. Zie ook: als, kèle, kèlewinkel, strotte.
Bron: Kraijer, M., H. Mulder, D. Visscher en Ph. Bloemhoff (2009), Op zien Zwols: Woordenboek van de Zwolse Taal, Kampen: IJsselacademie
gorgel , gäörgel , zelfstandig naamwoord, mannelijk , (Nederweerts, Ospels) keel
Bron: Feijen, Jan (2013), Zoeë Kalle Vae - Weertlands woordenboek, Weerd.
gorgel , görgel , zelfstandig naamwoord , Henk van Rijen –  keel
Bron: Sterenborg, W. en E. Schilders (2014), Woordenboek van de Tilburgse Taal (WTT), Tilburg: Stichting Cultureel Brabant


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal