elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: plagen

plagen , plaogen , (zwak werkwoord) , plagen.
Bron: Gallée, J.H. (1895). Woordenboek van het Geldersch-Overijselsch Dialect. Deventer: H.P. Ter Braak
plagen , ploagen , Spreekwoord: IJgen (of: Aigen) schuld ploagt ’t mijnste, wordt opgemerkt wanneer iemand zich over iets (of: iemand) beklaagt of bedroeft door er bij te voegen: moar ’t is mien ijgen schuld. Zie ook: geld; ploug (Oldampt) = pluig (Goorecht) = ploagde (Ommelanden) = plaagde, van ’t werkwoord ploagen. Vgl. droug, kloug, vroug, vour, enz.
Bron: Molema, H. (1895), Woordenboek der Groningsche Volkstaal in de 19e eeuw (handschrift met aanvullingen op gedrukte editie uit 1887)
plagen  , plaoge , plagen.
Bron: Daelen-Meuter, Jos. van (ca. 1937), Venloos waordebook, ongepubliceerd typoscript, Venlo.
plagen , ploang , werkwoord, zwak , 1 plagen, onprettige dingen aandoen, 2 wed. zich het lastig maken
Bron: Schönfeld Wichers, K.D. (1959), Woordenboek van het Rijssens dialect, herdruk 1996, z.pl.
plagen , plaoge , plaochde, haet of is geplaoch , plagen; zich haasten. Plaoch dich ’ns gėt: vooruit, schiet op. Zich plaoge: zijn best doen.
Bron: Schelberg, P.J.G. (1986), Woordenboek van het Sittards dialect, Amsterdam
plagen , ploang , ploang (pleug), eploagd , plagen.
Bron: Werkgroep Dialekt van het Cultuur Historisch Genootschap Raalte (1995), Nieuw Sallands Woordenboek, Raalte
plagen , plaogen , sterk, zwak werkwoord, overgankelijk , plagen Det main wordt altied eplaogd op de schoele (Bro), De naowinter kan je nog maal plaogen (Een), Wat hebt mij die neefies vannacht plaogd (Emm), Wat plag mij die smerige koeze (Rui)
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
plagen , plogen , plagen.
Bron: Zegers, A. (1999), Het dialect van het land van Ravenstein, in het bijzonder van Uden en Zeeland, Uden.
plagen , plaogen , plög, plaogen (Kampen) / pleug, plaogen (Kampen) / , plagen
Bron: Fien, A., Ph.C.G.M. Bloemhoff-de Bruijn en J. Gunnink (2000), Woordenboek van de Kamper Taal, Kampen
plagen , plaogn , plagen.
Bron: Dialectwârkgroep Heerde/Waopmvelde (2004), Nieje Heerder Woordnboek, Heerde.
plagen , plaoge , plagen , Wa kunde gi toch iemes plaoge, wa héd'de daor nouw toch ôn, gebrûk'tew verstand. Wat kun jij toch iemand plagen, wat heb je daar nu toch aan, gebruik je verstand.
Bron: Hendriks, W. (2005), Nittersels Wóórdenbuukske. Dialect van de Acht Zaligheden, Almere
plagen , plaogen , werkwoord , plagen: onaangenaam doen tegen iemand om te pesten of om grappig te zijn
Bron: Bloemhoff, H., J. Withaar, A. Bloemhoff en T. Bontekoe (2005), Stellingwarfs-Nederlands Verklarend Handwoordenboek (SNVH), Berkoop/Oldeberkoop: Stichting Stellingwarver Schrieversronte.
plagen , plaege , werkwoord , plaeg, plaegde, geplaegd , plagen Op school wier die d’r al mee geplaegd, maor hij kon ’t nie verbeetere Op school werd hij er al mee geplaagd, maar hij kon het niet verbeteren
Bron: Werkgroep Dialecten Hoeksche Waard (2006), Hoekschewaards woordenboek, Klaaswaal.
plagen , plaoge , werkwoord , plaogde, geplaog , plagen , VB: De môs dat kênneke neet zoe plaoge, dèn érme sjelm; zich plaoge vuur moeite (veel moeite doen voor); zich plaoge vuur VB: Ze hebben 't noé good meh ze hebbe zich ién hön joonk lëve oüch good geplaog.
Bron: Jaspars, G. en H. Fiévez (2006-2008), Woordenboek van het Gronsvelds, Gronsveld/Ryckholt
plagen , plooge , plagen
Bron: Bergh, N. van den, e.a. (2007), Um nie te vergeete. Schaijks dialectboekje, Schaijk.
plagen , plaogen , (werkwoord) , plög, plaogen, eplaogd , plagen.
Bron: Kraijer, M., H. Mulder, D. Visscher en Ph. Bloemhoff (2009), Op zien Zwols: Woordenboek van de Zwolse Taal, Kampen: IJsselacademie
plagen , plôge , plagen
Bron: Laat, G. de (2011), Zoo prôte wèij in Nuejne mi mekaâr, Nuenen
plagen , plaoge , plaogtj, plaogdje, geplaogdj , plagen , D’n hóndj plaoge. De waeldje plaogtj ’m: hij geeft zijn geld op lichtzinnige wijze uit. Doe mós dich neet zoea plaoge mèt spaje, dalik liks se mèt diene rök.
Bron: Tonnaer, M. en Har Sniekers (eindred.), (2012), Thoears Woeardebook, Thorn
plagen , plaoge , werkwoord , plaogtj, plaogdje, geplaogdj , plagen; det is de mónjdj geplaogdj – die hoeveelheid eten is net voldoende om iemand te laten proeven hoe het smaakt, maar onvoldoende om de honger te stillen
Bron: Janssen, L. (2013), Limburgs Woordenboek Heels-Nederlands, Heel.
plagen , plaoge , plaoge, zich , werkwoord , plaogtj, plaogdje, geplaogdj , voortmaken, zich haasten ook zich haoste, zich jage, opsjete, zich spoje
Bron: Janssen, L. (2013), Limburgs Woordenboek Heels-Nederlands, Heel.
plagen , plaoge , werkwoord , plagen
Bron: Feijen, Jan (2013), Zoeë Kalle Vae - Weertlands woordenboek, Weerd.
plagen , plaoge , zwak werkwoord , plaoge - plaogde - geplaogd , plagen; WBD III.3.1:240 'plaag' = pesterij; Dialectenquête 1887 Willems - geen vocaalkrimping; A.P. de Bont – zw.ww.tr. - plagen
Bron: Sterenborg, W. en E. Schilders (2014), Woordenboek van de Tilburgse Taal (WTT), Tilburg: Stichting Cultureel Brabant
plagen , plaoge , plaogde – geplaog , plagen
Bron: Arts, Jan (2015), Brónsgreun Bukske, Editie Veldes dialek, Velden.


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal