elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: effen

effen , effen , in: effen kleur = wat ééne kleur heeft, ook Gron.
Bron: Molema, H. (1889), Proeve van een woordenboek der Drentsche volkstaal in de 19e eeuw, handschrift
effen , [net, knap] , effen , net, knap; da’s n effen vrommes = dat is een knap vrouwtje (of meid). Het Gron. heeft de tautol. effen en netjes, van een meisje (of vrouw) gezegd, die zich net weet te gedragen en net gekleed gaat. Holst. effen minsch = fijn beschaafd persoon.
Bron: Molema, H. (1889), Proeve van een woordenboek der Drentsche volkstaal in de 19e eeuw, handschrift
effen , effen , (bijvoeglijk naamwoord) , even gelijk.
Bron: Gallée, J.H. (1895). Woordenboek van het Geldersch-Overijselsch Dialect. Deventer: H.P. Ter Braak
effen , effen , gelijk van kleur, van katoenen stoffen; dat is effen rood, gries, enz., ter onderscheiding van bont; ook Drentsch.
effen - netjes, in de tautologie: zij ’s zoo effen en netjes = dat meisje weet zich net te gedragen, uit hare taal, kleeding en houding blijkt dat het een beschaafd meisje is. Holsteinsch en effen minsch = een fijn beschaafd persoon. Vgl. Middel-Nederlandsch effene, effen, Middel-Nederduitsch effen = juist, precies.
Bron: Molema, H. (1895), Woordenboek der Groningsche Volkstaal in de 19e eeuw (handschrift met aanvullingen op gedrukte editie uit 1887)
effen , effen , effen. ’n Effen päächien: een effen paadje
Bron: Jonker, L. & H.G. van Grol (z.j., ca 1940), Woordenboek dialect van Vriezenveen
effen , effen , zo effen als een git (1895).
Bron: Beets, A. (1954), ‘Leidse woorden en uitdrukkingen’, in: Bicker Caarten, A. (red.), Leids Volksleven, Leiden: Sijthoff
effen , éffe , v , vlak, glad Wá ’n moi éffe weike! Wat een mooi vlak gazon; uitdrukkingsloos Wá’n éffe snuut trékte toch! Wat heb je toch een uitdrukkingsloos gezicht!
Bron: Kerkhoff, Chris (1970 ev), Dialectwoordenlijst van het Land van Cuijk, Cuijk
effen , ef , verkorting van effen, in de zegswijze in de ef weze, onberispelijk gekleed zijn. – In de ef zette, netjes, in de plooi zitten (bij officiële gelegenheden). – ’t Gezich in de ef hewwe, een effen, strak gezicht trekken.
Bron: Pannekeet, J. (1984), Westfries Woordenboek, Wormerveer
effen , effen , bijwoord en zelfstandig naamwoord , In de zegswijze effen koike, strak of stuurs kijken. – In ’t effen komme, in het reine komen.
Bron: Pannekeet, J. (1984), Westfries Woordenboek, Wormerveer
effen , ėffe , effen. Ein ėffe klëtje: een effen jurk, uni tint. Ėffe wie ’n unnebëtje: mooi gelijk of vlak. Ėffe maake: effenen; iets in het reine brengen.
Bron: Schelberg, P.J.G. (1986), Woordenboek van het Sittards dialect, Amsterdam
effen , effen âf , effen âf kîeke , kîeke of ut ów ni good gaait.
Bron: Kuipers, Cor e.a. (1993), Zò bót ás en hiëp. Plat Hôrster, Horst.
effen , effen , effen.
Bron: Werkgroep Dialekt van het Cultuur Historisch Genootschap Raalte (1995), Nieuw Sallands Woordenboek, Raalte
effen , effen , bijvoeglijk naamwoord, bijwoord , 1. éénkleurig Van dat effen goed hef oes wicht zich een buisien laoten maken (Pdh), Het was een jurkien van effen stof (Hgv) 2. vlak Die weg is effen, zitten gain koelen in (Eco), Het behangen gunk zo vlot, de mure is mooi effen (Noo) 3. zonder uitdrukking (Zuidwest-Drenthe, Zuidoost-Drents zandgebied) Hie hef zo’n effen gezicht (Sle), Hij keek aordig effen (Mep) 4. net, knap, statig (Noord-Drenthe, Zuidwest-Drenthe, wm) Zien moouder was een effen mèensk, staodig en aaid gooud in de kleer (Eex) 5. eenvoudig (Kop van Drenthe, Veenkoloniën) Dat is effen volk (Row, veroud.), Het was er veul te effenties in dat huus te gewoontjes (dva)
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
effen , effen , bijvoeglijk naamwoord , effen
Bron: Fien, A., Ph.C.G.M. Bloemhoff-de Bruijn en J. Gunnink (2000), Woordenboek van de Kamper Taal, Kampen
effen , effen , bijvoeglijk naamwoord, bijwoord , 1. effen, zonder tekening, gelijkmatig 2. vlak, plat, glad
Bron: Bloemhoff, H., J. Withaar, A. Bloemhoff en T. Bontekoe (2005), Stellingwarfs-Nederlands Verklarend Handwoordenboek (SNVH), Berkoop/Oldeberkoop: Stichting Stellingwarver Schrieversronte.
effen , even , effen, effen- , bijvoeglijk naamwoord, bijwoord , 1. even 2. egaal, vlak, bijv. een mooi stok evene grond
Bron: Bloemhoff, H., J. Withaar, A. Bloemhoff en T. Bontekoe (2005), Stellingwarfs-Nederlands Verklarend Handwoordenboek (SNVH), Berkoop/Oldeberkoop: Stichting Stellingwarver Schrieversronte.
effen , éffe , bijvoeglijk naamwoord , effen
Bron: Jaspars, G. en H. Fiévez (2006-2008), Woordenboek van het Gronsvelds, Gronsveld/Ryckholt
effen , effe , egaal, effen, even, ‘n korte tijd, b.v. “effe” wachten.
Bron: Luysterburg, J. e.a. (2007), Dialecten in het Zuidkwartier. Hoogerheide, Ossendrecht, Putte, Woensdrecht, Heemkundekring Het Zuidkwartier.
effen , effe , 1. effen 2. vlak, egaal , Ein effe kleid.
Bron: Tonnaer, M. en Har Sniekers (eindred.), (2012), Thoears Woeardebook, Thorn
effen , effe , egaal
Bron: Arts, Jan (2015), Brónsgreun Bukske, Editie Veldes dialek, Velden.


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal