elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: mieter

mieter , mietert , schimpwoord voor een valsch en nijdig mensch; wordt alleen van mannen gezegd. Ook van iemand die dikwijls oorzaak is van onaangenaamheden, een twistzoeker, enz. – gau as de mietert! zooveel als: haast je! rep je! – Zal tot: miet (zie aldaar) moeten gebracht worden. Zie ook: mieter.
Bron: Molema, H. (1895), Woordenboek der Groningsche Volkstaal in de 19e eeuw (handschrift met aanvullingen op gedrukte editie uit 1887)
mieter , mieter , in: iemand wat op zien mieter geven = op zien mieter komen = een pak slaag geven; (Neder-Betuwsch imes op ze miter komme); om de mieter nijt (= om de hel, dood, bliksem, enz. nijt) = volstrekt niet, in geen geval; d’r is gijn mieter = daar is hoegenaamd niets, en ook: niemand; ’t ken mie gijn mieter schelen, in Zeeuwsch Vlaanderen: ik geef er geen mijter om, en: dat mijtert me niet. – hooge mieter, of: mietert = groot heer, inzonderheid voor: aanzienlijk ambtenaar. – Oudtijds: mijt, eene kleine koperen munt ter waarde van anderhalven penning. Men zeide toen o.a.: het is mij geen mijte waard. – Hiervan ook: rötmieter, voor: buik; stop dat moar ien dien rötmieter, even ruwe uitdrukking als: vreet dat moar op, enz. Vgl. vooral: mijt 1 bij v. Dale.
Bron: Molema, H. (1895), Woordenboek der Groningsche Volkstaal in de 19e eeuw (handschrift met aanvullingen op gedrukte editie uit 1887)
mieter , mieter* , dezelfde afleiding bij v. Dale, zie “mijt” 1; vgl. mietert * 2 bij v. Dale (4e druk): om den mieter niet, op zijn mieter.
Bron: Ganderheyden, A.A. (1897), Groningana – Supplement op H. Molema’s Woordenboek der Groningsche Volkstaal, Groningen (reprint 1985)
mieter , mieter , m , lichaam, lijf Héj kriegt op zien mieter Hij krijgt op zijn donder (’n pak slaag.)
Bron: Kerkhoff, Chris (1970 ev), Dialectwoordenlijst van het Land van Cuijk, Cuijk
mieter , mieter , mieterd , slecht iemand
Bron: Steenhuis, F.H. (1978), Stoere en Olderwetse Grunneger Woorden, Wildervank: Dekker & Huisman
mieter , mieter , mannelijk , mietesj , hoog persoon; lichaam. ’nen Hooge mieter: een hoog personage.
Bron: Schelberg, P.J.G. (1986), Woordenboek van het Sittards dialect, Amsterdam
mieter , mieter , zelfstandig naamwoord , mieter. 1. D’r is gin mieter aon. Geen pest aan. 2. ’t Is no de mieter. Naar de vaantjes. 3. Hil de mieter is kepot. De hele boel. 4. Slot ’m òp z’n mieter. Op z’n donder. 5. ’t Is ’ne luije mieter, d’n dieje. Luie klootzak. 6. Om de mieter nie. Om de weerga niet. 7. As te mieter! Nou en of! Ook: als de weerlicht. 8. Mietert ’m bùite. Gooit ’m buiten.
Bron: Naaijkens, J. (1992), Dè’s Biks – Verklarende Dialectwoordenlijst, Hilvarenbeek
mieter , mieter , óp ówwe mieter krîege: óppe kop krîege.
Bron: Kuipers, Cor e.a. (1993), Zò bót ás en hiëp. Plat Hôrster, Horst.
mieter , mieter , lichaam, b.v.: he hef op zien mieter ehad = hij heeft op zijn kop gehad.
Bron: Bos-Vlaskamp, G. e.a. (1994), Olster woorden, Olst.
mieter , mieter , mieterd , de , mieters , Ook mieterd (bet. 2.) = 1. lichaam De jonge kreeg flink wat op zien mieter, toen hij de buurman in de appels gung (Uff) 2. persoon Hie hef altied al zo’n vale mieter west een gemeen persoon (Bor), Dat is een hoge mieter (Bov), Een gekke mieterd vrouwzieke man (Sle) 3. bliksem, versterkend woord Wi’j wel as de mieter maken, daj hier weggaot (Ker), Hij schöt gien mieter op niets (Nam), Hij waas zo hellig as de mieter (Bal), Het is mij gien mieter weerd (Coe)
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
mieter , mieter , donder. hij krig flink op z’n mieter, hij krijg een flinke uitbrander. d’r is gèn mieter te doen, daar is niets te beleven, zie ook sodemieter.
Bron: Zegers, A. (1999), Het dialect van het land van Ravenstein, in het bijzonder van Uden en Zeeland, Uden.
mieter , mieter , mieter. Die ele kaste is naor de mieter ‘die hele kast is kapot’, Gunninks woordenlijst van 1908: Loop nao de mieter ‘loop naar de pomp’, Gunninks woordenlijst van 1908: iemaand op zien mieter geven ‘iemand afranselen’
Bron: Fien, A., Ph.C.G.M. Bloemhoff-de Bruijn en J. Gunnink (2000), Woordenboek van de Kamper Taal, Kampen
mieter , mieter , scheldwoord. ’t Is ’n valse mieter van ’n keerl.
Bron: Dialectwârkgroep Heerde/Waopmvelde (2004), Nieje Heerder Woordnboek, Heerde.
mieter , mieter , donder (op je….krijgen)
Bron: Bergh, N. van den, e.a. (2007), Um nie te vergeete. Schaijks dialectboekje, Schaijk.
mieter , mieter , zelfstandig naamwoord, mannelijk , lichaam
Bron: Feijen, Jan (2013), Zoeë Kalle Vae - Weertlands woordenboek, Weerd.
mieter , mieter , zelfstandig naamwoord, mannelijk , mieters , geldstuk
Bron: Feijen, Jan (2013), Zoeë Kalle Vae - Weertlands woordenboek, Weerd.
mieter , mieter , zelfstandig naamwoord , verkorting van ‘soodemieter’; bastaardvloek; Cees Robben – As de mieter naor boven... want gij brengt er het brekspul in... (19640619)
Bron: Sterenborg, W. en E. Schilders (2014), Woordenboek van de Tilburgse Taal (WTT), Tilburg: Stichting Cultureel Brabant


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal