elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: wieg

wieg , wieege , weege , (vrouwelijk) , wi(e)g.
Bron: Gallée, J.H. (1895). Woordenboek van het Geldersch-Overijselsch Dialect. Deventer: H.P. Ter Braak
wieg , weege , wieege , (mannelijk) , Wieg. Stoot is an de w(i)eege – toe, drink eens. Ook: opening van een voet of iets meer, tusschen twee huizen.
Bron: Draaijer, W. (1896). Woordenboekje van het Deventersch Dialect. ’s-Gravenhage: Martinus Nijhoff
wieg , weegĕ , wieg.
Bron: Ebbinge Wubben, C.H. (1907), ‘Staphorster Woordenlijst’, in: Driemaandelijkse Bladen 6, 61-94
wieg , weege , wieege , (mannelijk) , Wieg. Stoot is an de w(i)eege – toe, drink eens. Ook: opening van een voet of iets meer, tusschen twee huizen.
Bron: Draaijer, W. (2e druk 1936), Woordenboekje van het Deventersch Dialect, Deventer: Kluwer.
wieg  , weeg , weegske , wieg.
Bron: Daelen-Meuter, Jos. van (ca. 1937), Venloos waordebook, ongepubliceerd typoscript, Venlo.
wieg , weige , vrouwelijk , weigen , weichien , wieg
Bron: Jonker, L. & H.G. van Grol (z.j., ca 1940), Woordenboek dialect van Vriezenveen
wieg , wiege , De ter waterloozing dienende opening tusschen twee naast elkander staande huizen [Kiliaan heeft krimpe: pletse], welker wanden zich niet raken. [In Twente zegt men gruppe en daarvan heet ook te Deventer grupaas: een popjen of tonnetjen dat zich in de gruppen ophoudt en waaruit de drek-bijen voort komen.]
Bron: Dumbar, G., H. Scholten en J.A. de Vos van Steenwijk Vollenhove (1952), Het Dumbar Handschrift – Idioticon van het Overijsels in het einde der achttiende eeuw, uitgegeven door H.L. Bezoen, Deventer
wieg , weege , zelfstandig naamwoord, vrouwelijk , weeng , weegsken , wieg
Bron: Schönfeld Wichers, K.D. (1959), Woordenboek van het Rijssens dialect, herdruk 1996, z.pl.
wieg , waige , wieg
Bron: Steenhuis, F.H. (1978), Stoere en Olderwetse Grunneger Woorden, Wildervank: Dekker & Huisman
wieg , wieg , zelfstandig naamwoord de , in de zegswijze an de wieg stôte, 1. een heildronk uitbrengen op de pasgeborene (vero). 2. drinken, klinken met de glazen.
Bron: Pannekeet, J. (1984), Westfries Woordenboek, Wormerveer
wieg , wieg , wiege, weeg, wege, weeig, weige, waige, waig , de , wiegen , (Zuidoost-Drenthe, Midden-Drenthe). Ook wiege (Zuid-Drenthe), weeg (Midden-Drenthe), wege (Zuidwest-Drenthe, zuid, Midden-Drenthe), weeig (Midden-Drenthe, Kop van Drenthe), weige (Veenkoloniën, Zuidoost-Drents veengebied), waige (Veenkoloniën), waig (Kop van Drenthe) = wieg Het kind lag te schreien in de weige (Erf), Wat een mooi poppien daor in de wiege (Koe), Het eein kind zat nog in de kakstooul, het ander lag al weer in de weeig (Eex), Mien wiege stönd in Karkenveld daar ben ik geboren (Ker)
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
wieg , wiég , wieg. zie ook zuus.
Bron: Zegers, A. (1999), Het dialect van het land van Ravenstein, in het bijzonder van Uden en Zeeland, Uden.
wieg , wîêge , wîêgen , wiegien , wieg. An de wîêge stoten eig.: ‘een dronk uitbrengen op een pas geboren baby’, ook gezegd bij het drinken van een borreltje bij andere gelegenheden: Lao-w ies an de wîêge stoten
Bron: Fien, A., Ph.C.G.M. Bloemhoff-de Bruijn en J. Gunnink (2000), Woordenboek van de Kamper Taal, Kampen
wieg , wiege , wieg.
Bron: Dialectwârkgroep Heerde/Waopmvelde (2004), Nieje Heerder Woordnboek, Heerde.
wieg , wiege , zelfstandig naamwoord , de; wieg
Bron: Bloemhoff, H., J. Withaar, A. Bloemhoff en T. Bontekoe (2005), Stellingwarfs-Nederlands Verklarend Handwoordenboek (SNVH), Berkoop/Oldeberkoop: Stichting Stellingwarver Schrieversronte.
wieg , wíég , wieg
Bron: Bergh, N. van den, e.a. (2007), Um nie te vergeete. Schaijks dialectboekje, Schaijk.
wieg , wiege , (zelfstandig naamwoord) , wieg.
Bron: Kraijer, M., H. Mulder, D. Visscher en Ph. Bloemhoff (2009), Op zien Zwols: Woordenboek van de Zwolse Taal, Kampen: IJsselacademie
wieg , weeg , (vrouwelijk) , wege , weegske , wieg , Örges neet vuuer inne weeg gelag(d) zeen. Wae kónne de weeg noe waal oppe zölder zètte: er worden geen baby’s meer verwacht.
Bron: Tonnaer, M. en Har Sniekers (eindred.), (2012), Thoears Woeardebook, Thorn
wieg , wiegske , zelfstandig naamwoord , verkleinde vorm van wieg; wiegje; Cees Robben – ’n wèrm wiegske. (19540213)
Bron: Sterenborg, W. en E. Schilders (2014), Woordenboek van de Tilburgse Taal (WTT), Tilburg: Stichting Cultureel Brabant
wieg , waeg , waege , waegske , wieg
Bron: Arts, Jan (2015), Brónsgreun Bukske, Editie Veldes dialek, Velden.


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal