elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: wierig

wierig , wierig , lustig, tierig, levendig. Kil. wieren, in ʼt rond draaijen.
Bron: Halbertsma, J.H. (1835), ‘Woordenboekje van het Overijselsch’, in: Overijsselsche Almanak voor Oudheid en Letteren 1836, Deventer: J. de Lange.
wierig , wîrig , (bijvoeglijk naamwoord) , beweeglijk, vroolijk.
Bron: Gallée, J.H. (1895). Woordenboek van het Geldersch-Overijselsch Dialect. Deventer: H.P. Ter Braak
wierig , wierig , (bijvoeglijk naamwoord) , Gezond, vlug. Bint ze in hü̂̂s allemaole wierig? As ʼn meiwö̀rm n(i)eet wierig is, moj ʼm op de poot drükken. Van een zieke of oude van dagen zal men zeggen: h(i)ee is aa(r)dig wierig.
Bron: Draaijer, W. (1896). Woordenboekje van het Deventersch Dialect. ’s-Gravenhage: Martinus Nijhoff
wierig , wierig , (bijvoeglijk naamwoord) , Gezond, vlug. Bint ze in hü̂s allemaole wierig? As ʼn meiwö̀rm n(i)eet wierig is, moj ʼm op de poot drükken. Van een zieke of van ouden van dagen zal men zeggen: h(i)ee is aardig wierig.
Bron: Draaijer, W. (2e druk 1936), Woordenboekje van het Deventersch Dialect, Deventer: Kluwer.
wierig , wierig , levendig, opgewekt
Bron: Jonker, L. & H.G. van Grol (z.j., ca 1940), Woordenboek dialect van Vriezenveen
wierig , wierig , Levendig, lustig. [In Twente werrig; een werrig kind, kuiken etc.; hij ziet zoo werrig uit de oogen. Ik weet niet dat het van volwassene menschen gebruikt wordt; c. wieren, videre, bewieren, bekijken bij Kiliaan.]
Bron: Dumbar, G., H. Scholten en J.A. de Vos van Steenwijk Vollenhove (1952), Het Dumbar Handschrift – Idioticon van het Overijsels in het einde der achttiende eeuw, uitgegeven door H.L. Bezoen, Deventer
wierig , wierekeg , bijvoeglijk naamwoord, bijwoord , levendig
Bron: Schönfeld Wichers, K.D. (1959), Woordenboek van het Rijssens dialect, herdruk 1996, z.pl.
wierig , wierig , 1. winderig (weer); 2. druk, beweeglijk, levendig.
Bron: Werkgroep Dialekt van het Cultuur Historisch Genootschap Raalte (1995), Nieuw Sallands Woordenboek, Raalte
wierig , wierig , bijvoeglijk naamwoord, bijwoord , (Zuidwest-Drenthe, Zuidoost-Drents zandgebied) = 1. verward Het gaoren zit wierig in mekaer (Dwi), Hij hef het haor wierig um de kop (Rui), Het is een wierig verhaal (Nije) 2. lastig (Zuidwest-Drenthe, zuid, vs) Een biester wierig dink (vs), Een wierig kiend (Hol) 3. onregelmatig liggend of staand, van koren (Zuidwest-Drenthe, Zuidoost-Drents zandgebied) Het stro is wierig (Pes), De rogge lag plat en wierig (Ruw), As de rogge zo wierig stiet, dan kan de meeier niet best gie holden (Wsv), z. ook wèrig, warrig
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
wierig , wierig , 1. ijverig; 2. levendig; 3. Gunninks woordenlijst van 1908: gezond
Bron: Fien, A., Ph.C.G.M. Bloemhoff-de Bruijn en J. Gunnink (2000), Woordenboek van de Kamper Taal, Kampen
wierig , wiereg , levenslustig, fit. Altied nog wiereg?
Bron: Dialectwârkgroep Heerde/Waopmvelde (2004), Nieje Heerder Woordnboek, Heerde.
wierig , wierig , bijvoeglijk naamwoord , 1. (van hooi) met klaver en veel grassoorten 2. (van stro) taai en in elkaar draaiend 3. (van een haardos) vol 4. lawaaierig
Bron: Bloemhoff, H., J. Withaar, A. Bloemhoff en T. Bontekoe (2005), Stellingwarfs-Nederlands Verklarend Handwoordenboek (SNVH), Berkoop/Oldeberkoop: Stichting Stellingwarver Schrieversronte.
wierig , wierig , tierig, welig (groeien).
Bron: Scholtmeijer, H. (2011), Veluws handwoordenboek, Almere.


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal